|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق و وابستگی شاعر نسبت به معشوق اشاره دارد. شاعر از ارتباط بین عشق و گریبان معشوق سخن میگوید و میافزاید که تمامی وجودش به گریبان او وابسته است. او با تصویرسازیهای زیبا، احساسی از نگرانی و امید را بیان میکند و نشان میدهد که حتی در بیثباتی و سردرگمی، عشق او به معشوق همیشه پایدار خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر نگران چهره ی محبوب هستی، آیا واقعاً باید نگران وضع و حال خودت باشی؟
هوش مصنوعی: نگاه من مانند بوی غنچه است که به طور نهان و مخفیانه به دام تو میافتد.
هوش مصنوعی: من بدم از بوی پیراهن، چون میترسم کسی که به آن توجه دارد، ممکن است به گریبان تو بچسبد.
هوش مصنوعی: من جانم را به چشمانت سپردهام تا همیشه در دست تو باشد و به خاطر تو زندگیم را احساس کنم.
هوش مصنوعی: دعای کسی که در سختی و بیقراری به سر میبرد، بیاثر است و کسی باید مراقب باشد تا از مشکلات و دردها رها شود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.