|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
شوخی چه کند با پر و بالی که ندارد
رسواست به خود تهمت بیکاری عاشق
کو در دو جهان فکر محالی که ندارد
سوداگر درد است تهیدستی حسرت
پر محتشمی کرده ز مالی که ندارد
دیوانه ندیدیم چو بیعار اسیرت
خوشحال نشسته است به حالی که ندارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر با نگاهی به وضعیت عاشق و دردمند، به بیان احساسات و کمبودهای او می‌پردازد. شاعر از ناامیدی و ناکامی‌های عشق سخن می‌گوید و به این موضوع اشاره دارد که عاشق در درون خود دریایی از آرزوها و خیالات دارد اما در واقعیت به شدت تهیدست و بی‌چاره است. همچنین به نوعی انتقاد از جامعه و انسان‌هایی می‌کند که هنگام تنگدستی و بیکاری، خود را در تظاهر به خوبی و خوشحالی قرار می‌دهند. شاعر احساس می‌کند که ناکامی و جوایز نادرست عشق، کسی را دیوانه نمی‌کند، بلکه در واقع، این عشق و ناامیدی او را به حالتی از رضا و سکوت وا می‌دارد.
هوش مصنوعی: بیدل در اینجا به بیان حالتی می‌پردازد که چگونه می‌تواند از تخیلاتش سخن بگوید، در حالی که هیچ امکان واقعی برای پرواز یا رهایی ندارد. او به نوعی احساس ناکامی و محدودیت می‌کند، چرا که برای پرواز و بیان احساساتش، نیازی به بال و پر دارد که در دسترسش نیست. این تصویر، نشان‌دهنده ناامیدی و حسرتی عمیق است.
هوش مصنوعی: عاشق که به عشق می‌ورزد، هیچ‌گاه بی‌کار نیست و این ادعا که بیکاره است، در واقع رسوایی برای او به حساب می‌آید. او در هر دو جهان، مشغول به افکار و آرزوهایی است که از دسترس او خارج است.
هوش مصنوعی: فقر و تنگدستی مانند یک تجارتی است که انسان را به درد و رنج می‌اندازد و آرزوهای بزرگ و با وقار را در دل او ایجاد می‌کند، حتی اگر او چیزی برای دست یافتن به آن آرزوها نداشته باشد.
هوش مصنوعی: دیوانه‌ای ندیدم که این‌گونه بدون دغدغه و آسوده خاطر به تو نگاه کند، در حالی که هیچ خبری از وضع خود ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.