|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دوزخ اقلیم خودنمایی‌ها
جان مرحله برهنه‌پایی‌ها
بسیار ز جانب وفاکیشان
شرمنده شدم ز آشنایی‌ها
خوابی است تمام عمر در عالم
تعبیرش داغ آشنایی‌ها
از عالم راه و رسم بیزارند
هم شهری و طرز روستایی‌ها
از بخت سیه امیدها دارم
در تاریکی است روشنایی‌ها
عاجز شده (ام) ز شکر نومیدی
رابح گشتم ز ناروایی‌ها
شایسته امتیاز گردیدم
دیدم از بس که خودستایی‌ها
دیدیم اسیر در گرفتاری
فارغ نخورد غم رهایی‌ها
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی عواطف و چالش‌های خود می‌پردازد و احساس شرم و ناامیدی را بر اثر رابطه‌های آشنا و مشکلات زندگی بیان می‌کند. او زندگی را به عنوان یک خواب می‌داند که با داغ آشنایی‌ها تعبیر می‌شود و از نارضایتی از آداب و رسوم جامعه سخن می‌گوید. شاعر به بخت سیاهش اشاره کرده و بر این باور است که از گرایش به ناامیدی عاجز شده است. در نهایت، او خود را در دام گرفتاری‌ها می‌یابد و غم‌های عدم رهایی از آنها را حس می‌کند.
هوش مصنوعی: دوزخ جایی است که در آن خودنمایی و فخر فروشی حاکم است و روح انسان در آن به صورت عیان و بدون هیچ پوششی ظاهر می‌شود.
هوش مصنوعی: من از تمام محبت‌ها و وفاداری شما بسیار شرمنده شدم به خاطر آشنایی‌هایم.
هوش مصنوعی: زندگی همچون خوابی است که در آن با درد و رنج آشنایی‌ها روبرو می‌شویم و این تجربیات برای ما گران تمام می‌شود.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که مردم شهری از شیوه زندگی و رفتار روستاییان متنفر هستند و به نوعی به فرهنگی که در روستاها وجود دارد، بی‌علاقه‌اند.
هوش مصنوعی: از سرنوشت ناخوشایند خود ناامید نیستم، زیرا در دل این تاریکی‌ها، روشنی‌هایی هم وجود دارد.
هوش مصنوعی: به خاطر ناامیدی‌ام، دیگر نمی‌توانم شکرگذاری کنم و از سختی‌ها و بی‌عدالتی‌ها رهایی یافتم.
هوش مصنوعی: به خاطر خودپسندی‌هایم، شایسته‌ی امتیاز و توجه شدم.
هوش مصنوعی: دیدیم که فردی در مشکلات و سختی‌ها گرفتار است، اما از غم و اندوه آزادی و رهایی بی‌خبر و فارغ است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بس که می‌ترسم از جدایی‌ها
می‌گریزم از آشنایی‌ها
ناله‌خیز است متصل چون نی
بند بند من از جدایی‌ها
دل منت گزیده می‌داند
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.