آنها که مقربان شاهند
بیرون ز سفیدی و سیاهند
تشریف صفات کرده در بر
وارسته ز جبه و کلاهند
بر تخت قدم شه قدیمند
در ملک حدوث پادشاهند
بسیار بلا کشیده اما
بگذشته زلا و لا الهند
بر تارک مهر چرخ تاجند
بر فرق سپهر عشق ماهند
معصوم و مجرد و سلیمند
آسوده ز طاعت و گناهند
مانند به ذات نعمت الله
نی افزایند و نی بکاهند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف اولیا و مقرّبان درگاه الهی است. شاعر میگوید آنان از دوگانگی نیک و بد و از ظواهری چون جبه و کلاه رها شدهاند، صفات الهی را پوشیدهاند و پس از گذر از مرحلهٔ نفی «لا اله» به مقام بقا رسیدهاند. در پایان آنان را از طاعت و گناه آسوده و همچون خود شاعر در حالی ثابت و بیکموکاست میداند.
هوش مصنوعی: کسانی که نزدیکان و مقرّبان درگاه شاه حقیقی (خداوند) هستند، از دوگانگیها و رنگهای سفید و سیاه، یعنی از نیک و بد ظاهری و کثرت این جهان، فراتر رفتهاند.
هوش مصنوعی: آنان خلعت صفات الهی را بر تن کردهاند و از جبه و کلاه، یعنی ظواهر و نشانههای رسمی صوفیگری و مقام، آزاد و بینیازند.
هوش مصنوعی: آنان بر تخت عالم قدیم و ازلی، شاهانی کهن و ازلیاند و در قلمرو عالم حادث و آفریده نیز فرمانروا هستند.
هوش مصنوعی: آنان رنج و بلای بسیار کشیدهاند، اما از مرحلهٔ «لا» و «لا اله» یعنی نفی و فنا گذشتهاند و به مقام اثبات و «الا الله» رسیدهاند.
هوش مصنوعی: آنان بر سر خورشید آسمان همچون تاجاند و بر فرق آسمان عشق مانند ماه میدرخشند؛ یعنی از همهٔ بلندیها برترند.
هوش مصنوعی: آنان پاک و بیگناه، وارسته از تعلقات و سالمدلاند و از حساب طاعت و گناه آسودهاند، چون از خود فانی شدهاند و خود را در کار نمیبینند.
هوش مصنوعی: آنان در ذات خود مانند نعمتالله (شاعر) هستند؛ نه چیزی بر آنان افزوده میشود و نه از آنان کاسته میگردد، یعنی در حال ثابت و کاملاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.