حق که این روی دلستان بتو داد
پادشاهی نیکوان بتو داد
در جهان هرچه می خوهی می کن
که جهان آفرین جهان بتو داد
در جهان نیکوان بسی بودند
بنده خود را ازآن میان بتو داد
دل گم گشته باز می جستم
چشم وابروی تو نشان بتو داد
مرغ مرده است دل که صید تو نیست
بتو زنده است هرکه جان بتو داد
حسن روی تو بیش ازین چه کند
که دل وجان عاشقان بتو داد
آفتاب ارچه صورتش پیداست
معنی خویش در نهان بتو داد
زآسمان تا زمین گرفت بخود
وز زمین تا بآسمان بتو داد
هرکه یک روز در رکاب تو رفت
گر بدوزخ بری عنان بتو داد
بخ بخ ای دل (که) دوست در پیری
اینچنین دولت جوان بتو داد
روی نی، شمس غیب باتو نمود
بوسه نی، عمر جاودان بتو داد
آن حیاتی که روح زنده بدوست
از دو لعل شکر فشان بتو داد
بر در دوست سیف فرغانی
سگ درون رفت و آستان بتو داد
بر سر خوان لطف او اصحاب
مغز خوردند واستخوان بتو داد
آنکه عشقش بروح جان بخشد
دل بغیر تو وزبان بتو داد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در ستایش معشوق میگوید خداوند پادشاهی زیبارویان و دل و جان عاشقان را به او داده و حتی خورشید معنای خود را به او سپرده است. سپس دل خود را شاد میکند که در پیری دولتی جوان، دیدار خورشید غیب و زندگی جاوید از لب دوست یافته است. در پایان لحن به فروتنی و گلایه میگراید و سیف خود را کمتر از سگ درگاه میشمارد که مغز سفره به دیگران و استخوان و زبان به او رسیده است.
هوش مصنوعی: خداوند که این چهرهٔ دلربا را به تو بخشید، فرمانروایی بر همهٔ زیبارویان را نیز به تو سپرد.
هوش مصنوعی: در جهان هر کار که میخواهی بکن، زیرا آفریدگار جهان، جهان را به تو داده است.
هوش مصنوعی: در جهان زیبارویان بسیار بودند، اما خدا از میان همهٔ آنان این بنده را به تو سپرد و بندهٔ تو کرد.
هوش مصنوعی: دل گمشدهٔ خود را میجستم و چشم و ابروی تو نشان داد که دلم نزد توست.
هوش مصنوعی: دلی که صید و گرفتار تو نشده، مانند پرندهٔ مرده بیجان است؛ هر کس جانش را به تو سپرد، به وجود تو زنده است.
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهٔ تو بیش از این چه کاری میتواند بکند که دل و جان همهٔ عاشقان را به تو بخشیده است.
هوش مصنوعی: خورشید هرچند ظاهرش آشکار است، حقیقت و معنای درونی خود را پنهانی به تو داده است؛ یعنی نور حقیقی خورشید در توست.
هوش مصنوعی: خورشید فاصلهٔ آسمان تا زمین را با نور خود گرفت، ولی از زمین تا آسمان را به تو واگذاشت؛ یعنی جلوهٔ تو همهجا را فراگرفته است.
هوش مصنوعی: هر کس یک روز همراه و در رکاب تو رفت، اختیار خود را به تو سپرده است، حتی اگر او را به دوزخ ببری.
هوش مصنوعی: خوشا به حالت ای دل که دوست در روزگار پیری چنین بخت و دولت تازه و جوانی به تو بخشید.
هوش مصنوعی: آنچه به تو نشان داد تنها چهره نبود، بلکه خورشید عالم غیب بود؛ و آنچه داد تنها بوسه نبود، بلکه زندگی جاوید بود.
هوش مصنوعی: آن زندگیای که روح به آن زنده است، از دو لب سرخ و شیرین خود به تو بخشید.
هوش مصنوعی: ای سیف فرغانی، بر درگاه دوست سگ به درون راه یافت و تنها آستانه نصیب تو شد؛ یعنی تو از سگ آن کوی هم فروتری.
هوش مصنوعی: بر سفرهٔ لطف او همراهان مغز را خوردند و فقط استخوان به تو رسید؛ شاعر با فروتنی بهرهٔ خود را از دیگران کمتر میشمارد.
هوش مصنوعی: آن کسی که عشقش به روح جان میبخشد، دل را به دیگری غیر از تو داد و به تو تنها زبان بخشید؛ یعنی تو فقط سخن عشق میگویی و دل حقیقی بهرهٔ دیگران است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.