ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی
جانرا به دو شکر ز غم هجر نباتی
آرایش دینی تو و آسایش جانی
انس دل و نور بصر و عین حیاتی
از خوبی خود غیرت خوبان جهانی
وز حسن و ملاحت صنم حور صفاتی
از لطف در الفاظ بشر تحفهٔ وحیی
وز حسن در انفاس ملک وصف صلاتی
اوصاف جمال تو همه کس بنداند
زیرا که تو توقیع رفیعالدرجاتی
لولاک لما کنت امینی به حیاتی
والعیش یهنی بک اذانت ثناتی


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش معشوقی میپردازد که موجب حیات و شادابی جان اوست. او معشوق را مظهر زیبایی و صفات نیک معرفی میکند و از قدرت کلام و نفسی که معشوق به او عطا کرده، سخن میگوید. عشق به معشوق و خلوص نیت او به گونهای است که زندگی و بودنش را به او معنا میبخشد. در پایان، شاعر میگوید که بدون حضور و تأثیر معشوق، زندگی برایش بیمعنا میبود و او به خاطر زیباییهای معشوق، به سرایش و ثناگویی میپردازد.
هوش مصنوعی: ای کسی که با دو لب خود، باعث زنده شدن جانم شدهای، شکرهای تو باعث شده که از غم فراق، مانند گیاهی سرسبز و شاداب باشم.
هوش مصنوعی: زیبایی ایمان تو و آرامش روحی، باعث نزدیکی دل و روشنی چشم و سرچشمه حیات است.
هوش مصنوعی: زیبایی و خوبی تو باعث میشود که غیرت و شجاعت خوبان دنیا به چالش کشیده شود و همچنین لطف و زیبایی تو ویژگیهای یک معشوقه بهشتی (حور) را دارا است.
هوش مصنوعی: از لطف و kindness در کلام، بشریت هدیهای از وحی دریافت کرده و در زیبایی نفسها، فرشتگان نماهای نماز را توصیف میکنند.
هوش مصنوعی: زیباییهای تو را هر کس به نوعی توصیف میکند، زیرا تو یک نشانه و علامت برجسته و بلندمرتبهای هستی.
هوش مصنوعی: اگر تو نبودی، من به زندگی ادامه نمیدادم و شادی من به خاطر تو و زیباییهایت است که من همواره در ستایش تو هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.