سینه مکن گرچه سمن سینهای
زان که نه مهری که همه کینهای
خوی تو برنده چون ناخن برست
گرچه پذیرنده چو آیینهای
حسن تو دامست ولیکن ترا
دام چه سودست که بی چینهای
من سوی تو شنبه و تو نزد من
چون سوی کودک شب آدینهای
دی چو گلی بودی و امروز باز
خار دلی و خسک سینهای
پخته نگردی تو به دوزخ همی
هیچ ندانی که چو خامینهای
رو که در این راه تو تر دامنی
گویی در آب روان چینهای
گفتمت امسال شدی به ز پار
رو که همان احمد پارینهای
رو به گله باز شو ایرا هنوز
در خور پیوند سنایی نهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف معشوق میپردازد و رابطهٔ پیچیده و پر از کینهای که میان عاشق و معشوق وجود دارد را بررسی میکند. او میگوید که با وجود زیبایی معشوق، کینه و درد دل، عشق را دشوارتر میکند. سینهٔ معشوق بههنگام پذیرش محبت شبیه آیینه است، اما در اعماق وجودش حسی از کینهست که مانند ناخن برنده عمل میکند. شاعر ضمن اشاره به تغییرات معشوق از گل به خار، هشدار میدهد که بدون تغییر واقعی در درون، هیچ کینهای سودی نخواهد داشت. در نهایت، او به معشوق میگوید که باید به گذشته خود و همچنین به پیوندی که باید با او داشته باشد، توجه کند.
هوش مصنوعی: دل خود را آزرده نکن، هرچند مانند سمن (گلابی معطر) دلانگیز هستی؛ زیرا که این دل، علاقه و محبت نیست، بلکه تمامش کینه و دشمنی است.
هوش مصنوعی: خصلت و درون تو تند و تیز و برنده است مانند ناخن، هرچند که ظاهرت پذیرنده و نرم مانند آیینه میباشد.
هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند دامی است، اما برای تو فایدهای ندارد که در چالاکی و گریز از دام، مهارت نداری.
هوش مصنوعی: من به سمت تو در روز شنبه میآیم، ولی تو در پاسخ به من مانند کودکی هستی که فقط به شبهای جمعه فکر میکند و در روزها غافل است.
هوش مصنوعی: دیروز تو به مانند گل خوشبو و زیبا بودی، اما امروز به مانند خار دل میزنی و سینهات پر از دردی است.
هوش مصنوعی: تو هرگز به کمال و بلوغ نمیرسی، حتی اگر به دوزخ بروی، چون نمیدانی که هنوز در حالت ناآماده و خام هستی.
هوش مصنوعی: تو در این راه به اندازهای نادان و بیتجربهای که مانند کسی هستی که در آب روان، چرتکه میاندازد و بیفایده تلاش میکند.
هوش مصنوعی: به تو میگویم که امسال تو بهتر شدهای نسبت به سالهای پیش، زیرا تو همان احمد (احمد پارینهای) هستی که از گذشته به یاد دارم.
هوش مصنوعی: به گروه و جمع ما برگرد، زیرا در خور و شایستهٔ پیوند و دوستی سنایی نیستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.