ای خواب ز چشم من برون شو
ای مهر درین دلم فزون شو
ای دیده تو خون ناب میریز
ای قد کشیده سرنگون شو
آتش به صفات خویش در زن
از هستی خویشتن برون شو
زان سگ بچهای به کتف برگیر
ناگاه به رستهٔ درون شو
میگیر درم قفا همی خور
با رندی و عیبها عیون شو
کر مسجد را همی نخوانی
با مهتر تونیان بتون شو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تصویرسازی از عشق و دلدادگی میپردازد و از معشوق خواستار خروج از خواب و دوری از عدم و غفلت است. او از عشق میخواهد که با بیشتری در دل او جا بگیرد و جلوههای زیبایی و آتش عشق را در وجودش زنده کند. شاعر با اشاره به موانع و عیوبی که در این مسیر وجود دارد، به تلاش برای رهایی از آنها و نزدیکتر شدن به معشوق میپردازد و در نهایت به دنبال انس و نزدیکی با عشق و معشوق است.
هوش مصنوعی: ای خواب از چشمان من بیرون برو و ای محبت، در دل من بیشتر شو.
هوش مصنوعی: ای چشم، خونِ ناب (زلال) را بریز و گریه کن، ای قامت راست و بلند، خم و فرود شو.
هوش مصنوعی: خودت را از ویژگیهای منفی و صفات بد دور کن و به حالتی از وجود خالص و بینقص برس.
هوش مصنوعی: از آن سگ بچهای را به دوش بزن و ناگهان به جمعیت درون وارد شو.
هوش مصنوعی: عزیزم، برای فرار از مشکلات و عیوب، خودت را در زندگی به پنهانکاری و رندی مشغول کن و از دردسرها به دور باش.
هوش مصنوعی: تو با بزرگترها و افراد مهم در مسجد به احترام رفتار نمیکنی و به جای آن، با تظاهر و ریاکاری میخواهی خود را به عنوان کسی مهم معرفی کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.