جانا اگر چه یار دگر میکنی مکن
اسباب عشق زیر و زبر میکنی مکن
گویی دگر کنم مگرم کار به شود
حقا که کار خویش بتر میکنی مکن
منمای روی خویش بهر ناسزا از آنک
خود را بگرد شهر سمر میکنی مکن
بر گل ز مشک ناب رقم میکشی مکش
هر مشک را نقاب قمر میکنی مکن
ای سیمتن ز عشق لب چون عقیق خود
رخسارهٔ مرا تو چو زر میکنی مکن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل کوتاه با تکرار ردیف «مکن» محبوبی را که در پی یار دیگری است از این کار بازمیدارد. او هشدار میدهد که بیوفایی کار معشوق را بدتر میکند و نشان دادن روی به ناکسان او را در شهر بدنام میسازد. در پایان از زلف پوشانندهٔ رخ و از رنجی که عشق لب معشوق بر او نهاده و چهرهاش را زرد کرده، گلایه میکند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، اگر یار دیگری برمیگزینی، چنین مکن؛ با این کار بنیاد و اسباب عشق را زیر و رو میکنی، این کار را نکن.
هوش مصنوعی: میگویی یار دیگری بگیرم، شاید کارم بهتر شود؛ به خدا سوگند که با این کار حال و کار خود را بدتر میکنی، چنین مکن.
هوش مصنوعی: چهرهٔ خود را به هر فرد نالایقی نشان مده، زیرا با این کار خود را در سراسر شهر بدنام و افسانهٔ زبانها میکنی؛ چنین مکن.
هوش مصنوعی: با زلف یا خط مشکین خود بر چهرهٔ گلگونت نقش میکشی، چنین مکن؛ و زلف سیاه مشکبوی را نقاب روی ماهمانندت میکنی، این کار را نکن.
هوش مصنوعی: ای سیمتن، با عشقی که به لب عقیقمانند تو دارم، چهرهام را زرد چون زر میکنی؛ چنین مکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بشنیدهام که عزم سفر میکنی مکن
مهر حریف و یار دگر میکنی مکن
تو در جهان غریبی غربت چه میکنی
قصد کدام خسته جگر میکنی مکن
از ما مدزد خویش به بیگانگان مرو
[...]
عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن
پیش کلیم دست بدر می کنی مکن
صدق عزیمت است دلیل ره طلب
تو سست عزم، عزم دگر می کنی مکن
قطع ره طلب به تأمل نمی شود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.