سنایی را یکی برهان ز ننگ و نام جان ای جان
ز عشق دانهٔ دو جهان میان دام جان ای جان
مکن در قبهٔ زنگار اوصاف حروف او را
چو عشق عافیت پخته چو کارم خام جان ای جان
به قهر از دست او بستان حروف کلک صورت را
به لطف از لوح او بستر تمامی نام جان ای جان
چو روی خویش خرم کن یکی بستان طبع ای بت
چو زلف خویش در هم زن همه ایام جان ای جان
ببین در کوی کفر و دین به مهر و درد دل بنشست
هزاران آه خون آلود زیر کام جان ای جان
مرا گویی قناعت کن ز جوش یک جهان رعنا
به بوی نون شهوانی به رنگ لام جان ای جان
کسی کو عاشق تو بود بگو آخر که تا چکند
سماع وحی و نقل عقل و خمر خام جان ای جان
مگر تو زینهمه خوبان که پیدایند و ناپیدا
درین مردودهٔ ویران نیابم کام جان ای جان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و معنویت میپردازد و حال و هوای دلتنگی و جستجوی حقیقت را به تصویر میکشد. او از خدایی میخواهد که او را از ننگ و نام رهاند و از مشکلات و زنگارهای دنیا آزاد کند. در بستر عشق، تناقضات کفر و ایمان را میبیند و به چالشهایی در درک عشق اشاره میکند. شاعر نهایتاً به زیبایی و کمال عشق اشاره میکند و درمییابد که در دنیای خراب و ویران ممکن است به جوهر واقعی عشق دست نیابد.
هوش مصنوعی: سنایی از کسی میخواهد که او را از ننگ و رسوایی برهاند و نام نیکش را حفظ کند؛ زیرا عشق او، دانههایی از هر دوی این جهان را برایش به ارمغان میآورد و او را در دام عشق میافکند.
هوش مصنوعی: مکوش تا زیر زنگار صفات او پنهان نشوی، که عشق به عافیت پخته و آماده است، اما کار من هنوز خام و ناپخته است.
هوش مصنوعی: با قهر و خشمی که دارد، از او بگیر همهٔ حروف یا نوشتههای صورت را، و با لطافت و مهربانی از لوح او تمام نامها و نوشتههای جان را بگیر.
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهات را شاداب و خوشحال کنی، یکی از زیباییهای خود را بگیر و طبع (سلیقه و روحیه) را به آن ببخش ای معشوق؛ همانطور که زلفهایت را در هم میزنی، تمام ایام را نیز به همین منوال بگذران ای جان.
هوش مصنوعی: در کوی افرادی که به کفر و دین اعتقادی ندارند، با مهر و درد دل نشستهام و دیدم که هزاران نفر در حال ناله و آه زدن هستند که غم و رنج آنها را به شدت میآزارد.
هوش مصنوعی: مرا دعوت میکنی که از شوق و نشاطی که در این جهان زیبا وجود دارد، قناعت کنم، اما این دعوت تو از من، به خاطر جذابیت و طراوت لذتهای دنیوی، مثل بوی نان داغ و لذتبخش است که با رنگ مطبوعی همراه است.
هوش مصنوعی: کسی که عاشق تو است، بگو آخر چه دستاوردی دارد وقتی که وحی الهی و اندیشهٔ منطقی و شراب ناپخته، برایش چگونه معنا میشود، ای جان.
هوش مصنوعی: مگر میشود در این دنیا که خراب و ویران است، تو را که از میان همه زیبایان معلوم و نامعلوم هستی، نیابم؟ ای جان!
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.