هر که در کوی خرابات مرا بار دهد
به کمال و کرمش جان من اقرار دهد
بار در کوی خرابات مرا هیچ کسی
ندهد ور دهد آن یار وفادار دهد
در خرابات بود یار من و من شب و روز
به سر کوی همی گردم تا بار دهد
ای خوشا کوی خرابات که پیوسته در او
مر مرا دوست همی وعدهٔ دیدار دهد
هر که او حال خرابات بداند به درست
هر چه دارد همه در حال به بازار دهد
در خرابات نبینی که ز مستی همه سال
راهب دیر ترا کُشتی و زُنّار دهد
آنکه چون باشد هشیار به فرزند عزیز
دِرمی سیم به صد زاری دشخوار دهد
هر دو عالم را چون مست شود از دل و جان
به بهای قدح می دهد و خوار دهد
آنکه بیرون خرابات به قطمیر و نقیر
چون در آید به خرابات به قنطار دهد
آنکه نانی همه آفاق بود در چشمش
در خرابات به می جبه و دستار دهد
آنکه او کیسه ز طرار نگهدارد چون
به خرابات شود کیسه به طرار دهد
ای تو کز کوی خرابات نداری گذری
زان سناییت همی پند به مقدار دهد
تو برو زاویهٔ زهد نگهدار و مترس
که خداوند سزا را به سزاوار دهد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به حال و هوای خرابات و آثار ناگوار و خوشایند آن می‌پردازد. او از اهمیت عشق و وفاداری در کم و کیف زندگی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که در این مکان، دوستان واقعی و وعده‌های دلگرم‌کننده پیدا می‌شوند. شاعر بر این نکته تاکید می‌کند که شناخت حال خرابات به انسان‌ها کمک می‌کند تا همه چیز در بازار عشق و دوست‌داشتن با ارزش باشد. همچنین، او به هشیاری و آگاهی در زندگی اشاره می‌کند که در برابر زهد و دوری از خوشی‌ها، ارزش واقعی را حفظ می‌کند. شعر در نهایت، به کسانی که از کوی خرابات دور هستند می‌گوید که در زندگی، باید از حقیقت عشق و تعلق آگاه باشند.
هوش مصنوعی: هر کسی که در محل فساد و خرابکاران به من کمک کند و بار سنگین من را بر دوش بدارد، به کمال و بزرگواری او اعتراف می‌کنم و جانم را به او تقدیم می‌کنم.
هوش مصنوعی: در کوی خرابات هیچ‌کس جز آن یار وفادار به من کمک نکند؛ اگر کسی هم کمک کند، آن یار وفادار است که کمک می‌کند.
هوش مصنوعی: یار من در خرابات (جایی که اهل شراب و شادابی هستند) به سر می‌برد و من هر شب و روز در آنجا می‌گردم تا او را ببینم و بار محبتش نصیبم شود.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کوی خرابات که در آنجا همیشه دوستم وعده می‌دهد که ملاقاتم کند.
هوش مصنوعی: هر فردی که حال و روز خرابات (محل شراب‌خواری) را بشناسد، به‌راستی متوجه می‌شود که هر چیزی را که دارد، در آن حال باید به بازار (دنیا) بدهد و فدای خوشی‌ها و لذایذ زندگی کند.
هوش مصنوعی: در محله‌ی خرابات (محلی که بزم و مستی در آن است) نمی‌توانی ببینی که در حال مستی، راهبان کلیسا (راهبان که نماد پرهیزکاری هستند) به خاطر شرایطشان، دست به کارهایی می‌زنند که در ظاهر ناپسند مثل کشتن و استفاده از زنجیر بزنند.
هوش مصنوعی: کسی که در حین هشیاری، فرزند عزیزش را با زاری فراوان و به سختی به قیمت یک درم نقره می‌فروشد، داستانی غم‌انگیز دارد.
هوش مصنوعی: هر دو جهان را وقتی که کسی از شادی و سرخوشی مست شود، به قیمت یک جام شراب، به او می‌دهد و او را خوار و کوچک می‌دارد.
هوش مصنوعی: کسی که در بیرون از میکده با چیزهای کوچک و ناچیز (قطمیر و نقیر) سروکار دارد، وقتی به میکده وارد می‌شود، چیزهای فراوان و بزرگی (مانند قنطار) را در اختیارت می‌گذارد.
هوش مصنوعی: کسی که برای او نان و نیاز زندگی در تمامی جهان مهم است، وقتی به خرابات (محل جمع شدن عاصیان و عاشقان) می‌آید، به جای آن، شراب و عیش را به او می‌دهند.
هوش مصنوعی: کسی که در دل، ثروت و کیسه‌ای پر از مال دارد، وقتی به محلهٔ خرابات (محل فساد و عیش و نوش) می‌رود، پول و ثروتش را بی‌پروایی خرج می‌کند.
هوش مصنوعی: ای تو که از سوی خراباتی‌ها (مستضعفان و اهل خوشگذرانی) حتی یک قدم هم نمی‌زنی، از آن سنایی (سناوی، شاعر شناخته شده) همواره پند و نصیحتی به نسبت حال و احوال تو می‌دهد.
هوش مصنوعی: تو به گوشهٔ زهد برو و نترس، زیرا خداوند هر کسی را به آنچه شایسته‌اش است می‌رساند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.