ز باده بده ساقیا زود دادم
که من خرمت خویش بر باد دادم
ز بیداد عشقت به فریاد آیم
نیاید به جز بادهٔ تلخ یادم
به آتش کنندم همی بیم آن جا
من این جا ز عشق اندر آتش فتادم
بدان آتش آنجا مبادا که سوزم
درین آتش اینجا رهایی مبادم
من از آتش عشق هم نرم گردم
اگرچه ز پولاد سختست لادم
مرا توبه و پارسایی نسازد
شبانگاه می‌باید و بامدادم
همی تا میان عاشقی را ببستم
بلا را سوی خویشتن ره گشادم
دو چشمم بر آبست و پر آتشم دل
سر آورده بر خاک و در دست بادم
منم بندهٔ عشق تا زنده باشم
اگر چه ز مادر من آزاد زادم
بجز عشق تا عمر دارم نورزم
اگر بیش باشد ز صد سال زادم
دل از بادهٔ عشق خوبان نتابم
چنین باد تا باد رسم و نهادم
ز نیک و بد این و آن فارغم من
برین نعمت ایزد زیادت کنادم
نه آویزم از کس نه بگریزم از کس
نه گیرنده بازم نه بی‌مهر خادم
مرا عشق فرمانروا اوستادست
من استاده فرمانبر اوستادم
ببردم به تن رنج در کنج محنت
که گنج خرد بر دل خود نهادم
هوارانیم همنشین من چو خود من
به شاگردی استاد عقل ایستادم
کم آزار و بی‌رنج و پاکیزه عرضم
که پاکست الحمدلله نژادم
مرا برتن خویش حکمیست نافذ
من استاده فرمانبر آن نفاذم
بهر حال و هر کار آید به پیشم
خداوند باشد در آن حال یادم
ز کس خیر و خوبی نباشد نخواهم
بدانچم بود با همه خلق رادم
خدایست در هر عنایی معینم
خدایست در هر بلایی ملاذم
شب و روز غرقه در احساس اویم
که تاجیست احسان او بر چکادم
همه شکر او گویم ار زنده باشم
خداوند توفیق و نیرو دهادم
قوی چون قبادم بدار از قناعت
اگر چند بی گنج و مال قبادم
به دانش من آباد و شادم به دانش
سپاس از خداوند کباد و شادم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قصیده از استغنای روحی و عشق سخن می‌گوید و به شوق وصال معشوق به شراب و باده ای اشاره می‌کند. او از آتش عشق، درد و رنج خود می‌گوید و بیان می‌کند که هرچند در عشق دچار سختی است، اما همین عشق او را زنده نگه‌داشته است. شاعر به آزادی و رهایی خود از دست‌وپاها اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق در زندگی‌اش برتر از همه چیز است. او به عشق الهی و نیز به نیکی و روشنی آن در زندگی‌اش تأکید دارد و در نهایت شکر و سپاسگزاری از خداوند را مهم‌ترین اصل زندگی‌اش می‌داند.
هوش مصنوعی: ساقی، زود به من شراب بده؛ زیرا من آسایش و آرامش خود را به باد داده‌ام و آن را از دست داده‌ام.
هوش مصنوعی: از ظلم و ستم عشق تو به فریاد رسیده‌ام، و چیزی جز یاد تلخ شراب به ذهنم نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، در اینجا در آتش عشق می‌سوزم و نگرانم که وقتی به آنجا (جایی که معشوق است) بروم، در آتش دیگری گرفتار شوم.
هوش مصنوعی: من به آن آتش که ممکن است مرا بسوزاند، نرسانیدم، چون در این آتش عشق که اینجا وجود دارد، هیچ راه نجاتی برای من نیست.
هوش مصنوعی: اگرچه وجودم به شدت و سختی پولاد است، اما از آتش عشق نرم و منعطف می‌شوم.
هوش مصنوعی: عشق و وابستگی به معشوق باعث شده که حتی توبه و زندگی پارسا برای من معنی نداشته باشد، زیرا در شب و روز، دائماً به یاد او هستم.
هوش مصنوعی: من تا زمانی که خود را عاشق می‌دانستم، مشکلات و بلایای عشق را به سمت خود جذب کردم و راهی برای ورود آنها به زندگی‌ام باز کردم.
هوش مصنوعی: چشم‌هایم پر از اشک است و به شدت در حال سوختن هستم، در حالی که دلم به خاطر عشق به خاک افتاده و در دستانم در حال نابودی است.
هوش مصنوعی: من عاشق عشق هستم و تا زمانی که زنده‌ام به او خدمت می‌کنم، هرچند که از مادرم آزاد به دنیا آمده‌ام.
هوش مصنوعی: تنها عشق را می‌شناسم که ارزش زندگی‌ام را دارد و اهمیت باقی امور برایم کم است، حتی اگر بیش از صد سال عمر کنم.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق خوبان، دل خود را از بادهٔ عشق جدا نمی‌کنم. تا زمانی که عشق در قلبم باشد، هیچ چیز نمی‌تواند مانع و رُسوم من شود.
هوش مصنوعی: من از خوبی و بدی این و آن فارغ هستم و بر این نعمت الهی شکرگزارم. خدایا، مرا در این نعمت خود بیشتر نعمت بده.
هوش مصنوعی: نه از کسی وابسته‌ام و نه از کسی می‌گریزم، نه به چیزی نیاز دارم و نه خدمت‌گزاری بدون محبت می‌خواهم.
هوش مصنوعی: عشق، برای من پادشاه و معلم است و من شاگردی هستم که همیشه از او پیروی می‌کنم.
هوش مصنوعی: در گوشه‌ای از غم و درد، با تمام وجود رنج کشیدم، زیرا به واسطهٔ خرد و دانایی که در دل داشتم، به گنجی بزرگ دست یافتم.
هوش مصنوعی: من با همنشین‌هایی از جنس خودم، یعنی با کسانی که درستکار و عاقل هستند، هم‌صحبت‌ام و به شاگردی استاد عقل مشغولم.
هوش مصنوعی: خود را فردی بی‌لکار، بدون دردسر و شریف معرفی می‌کند و به خوبی نژاد خود نیز اشاره دارد و از این بابت سپاسگزار است.
هوش مصنوعی: تن من تابع حکمی است که بر آن نافذ است و من در برابر آن فرمانبردارم.
هوش مصنوعی: در هر موقعیت و برای هر کاری، خداوند در آن لحظه در ذهن من حضور دارد و من به یاد او هستم.
هوش مصنوعی: هیچ خوب و خیری از هیچ‌کس نمی‌خواهم، چون با همه انسان‌ها از نظر نیکوکاری برابر و مدارا می‌کنم.
هوش مصنوعی: خداوند در هر وقت و هنگامی که کمکی به من می‌کند، او در هر گرفتاری و سختی، پناهگاه و حامی من است.
هوش مصنوعی: من همیشه در فکر و احساس خدا غرق هستم، که بخشش و لطف او مانند تاجی بر سر من قرار دارد.
هوش مصنوعی: تمامی سپاسگزاری‌ها را از او به جا می‌آورم، اگر زنده باشم، خداوند به من توفیق و قدرت بدهد.
هوش مصنوعی: اگرچه من مانند قباد (که یکی از پادشاهان است) قوی هستم، اما باید قناعت را در نظر داشته باشم، حتی اگر بی‌گنج و مال باشم.
هوش مصنوعی: به خاطر دانشی که دارم خوشبختم و شاد هستم، و به خاطر این دانش از خداوندی که منبع قدرت و عظمت است، سپاسگزاری می‌کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.