به مرگ من مکش امروز معجر از سر زینب
که خواهی گشت از بعد پدر خونین جگر زینب
ز بعد از من برادرها نمایند از تو غمخواری
مخور غم گر شوی از کشتن من بیپدر زینب
دمن از ناخن غم جامه جان را نما صد چاک
که گردد مجتبی از زهر صدپاره جگر زینب
دمی گیسو به رخساره چو ماه خود پریشان کن
که بینی شش برادر کشته و بیدست و سر زینب
دمی بر شیشه طاقت بزن سنگ مصیبت را
که بینی خم حسین را از غم اکبر کمر زینب
دمی از ناصبوری اشک خود را رشک جیحون کن
که گردد حنجر خشک حسین از آیب تر زینب
دمی از ناله نه افلاک را اندر خروش آور
که بر نعش حسین در قتلگاه آری گذر زینب
دمی از آتش غم بزم ماتم را چراغان کن
که در ویرانهها مسکن کنی با چشم تر زینب
دمی اشعار (صامت) را بخوان درخدمت زهرا
که آید چشم گریان بر سر نعش پدر زینب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به غم و اندوه زینب(س) پس از کشته شدن برادرش حسین(ع) میپردازد. زینب(س) از مرگ حسین(ع) و تأثیر آن بر خود و دیگران سخن میگوید و ابراز میکند که چگونه فقدان حسین(ع) بر زندگی او و برادرانش سایه میاندازد. او از درد و رنجی که بر سر نعش حسین(ع) و دیگر برادرانش بر آنها مینشیند، صحبت میکند و از احساسات عمیق ناشی از این مصیبت و غمهایی که در آینده دارند، یاد میکند. زینب(س) در این شعر به احساسات خود و به تعبیر غم موجود در خاندان پیامبر اشاره میکند و از عدم صبوری و غم عمیقش سخن میگوید.
هوش مصنوعی: امروز به خاطر من حجاب زینب را از سرش برندار، چون پس از پدرش، او دلی پر از خون خواهد داشت.
هوش مصنوعی: بعد از من، برادران به تو کمک خواهند کرد، اما نگران نباش؛ اگر به خاطر مرگ من غمگین شوی، زینب بیپدر خواهد شد.
هوش مصنوعی: غم مانند دمنوشی است که با ناخن اثر کرده و شکافهای عمیقی بر لباس جان به جا میگذارد. این درد و رنج، موجب میشود که مجتبی، با تمام زخمها و آلامش، همچنان در اوج جلال و بزرگی باقی بماند، حتی در شرایطی که زینب با زخمهای پارهپارهاش روبروست.
هوش مصنوعی: لحظهای گیسوی خود را به روی چهرهات بپاش، همچون ماهی که نورش را پراکنده میکند، تا ببینی چگونه شش برادر به دلیل عشق و فداکاری، بیدست و بیسر، جانشان را از دست دادهاند در راه تو.
هوش مصنوعی: لحظاتی بر شیشه بزن و غم سنگین مصیبت را بر جان خود حس کن تا ببینی چگونه زینب به خاطر غم حسین، کمرش به خاطر اکبر خم شده است.
هوش مصنوعی: لحظهای از ناپایداری و نارضایتی، اشکهای خود را به قدری جاری کن که حسادت رودخانه جیحون را برانگیزد، زیرا که گلوی حسین به خاطر مصیبت زینب از تشنگی خشک خواهد شد.
هوش مصنوعی: لحظهای سر و صدای نالههای خود را بلند کن و آسمان را به هم بریز، زیرا زینب بر جسد حسین در میدان کربلا میگذرد.
هوش مصنوعی: لحظهای از آتش غم برای جشن عزا روشنی بیاور تا با چشمان اشکآلودت در ویرانهها سکنی اختیار کنی.
هوش مصنوعی: لحظهای شعرهای صامت را بخوان در کنار زهرا، زیرا که زینب با چشمانی اشکبار بر سر پیکر پدرش میآید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.