گنجور

 
سام میرزا صفوی

به کسب خیاطی اوقات میگذرانید و در شعر طبعش بچاشنی بود چنانکه از این مطلع و بیت معلوم میتوان کرد:

مرگ یا توبه نصوح دهد

منم بروی تو حیران و آن کسان که نباشند

غریب بی بصرانند بهتر آن که نباشند

مکن ملامت اهل نظر در آینه بنگر

 
 
 
جشنوارهٔ رزم‌آوا: نقالی و روایتگری شاهنامه