بکسب والا بافی مشغول است که آنهم شعر بافی است و بقدر از تواریخ نیز وقوفی دارد این مطلع از اوست :
شد کاسه چشمم ز غمت بحر پر آبی
سر گشته در او دیده ی من همچو حبابی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بکسب والا بافی مشغول است که آنهم شعر بافی است و بقدر از تواریخ نیز وقوفی دارد این مطلع از اوست :
شد کاسه چشمم ز غمت بحر پر آبی
سر گشته در او دیده ی من همچو حبابی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر وفایی سبزواری در این شعر به احساس عمیق غم و اندوه خود اشاره می‌کند. او چشم‌هایش را کاسه‌ای از آب می‌داند که پر از غم است و نسبت به این احساسات سرگشته و بی‌قرار است. حال و هوای شعر نشان‌دهنده‌ی شدت عواطف شاعر و غلبه‌ی اندوه بر وجود اوست، به طوری که دیده‌اش همچون حبابی در دریاچه‌ای بزرگ و پرآب از غم غوطه‌ور شده است.
هوش مصنوعی: بکسب والا در حال بافتن شعر است و تا حدی با تاریخ‌ها آشناست. این مطلع از اوست:
هوش مصنوعی: چشم من از بابت غم تو پر از اشک شده و این اشک مثل دریایی بزرگ است. در میان این دریا، دیده‌ام شبیه یک حباب است که به راحتی می‌تواند بپرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.