گنجور

 
سام میرزا صفوی

از جمله اکابر دیالمه است و در اوایل جوانی چنانکه افتد و دانی بخوردن باده و معاشرت با گلرخان ساده در بهار زندگی اوقات میگذراند، اما پیش از آنکه داعی حق را لبیک گوید از تمامی مناهی توبه نموده تخلص او در اشعار الهی بود . این دو مطلع از جمله اشعار اوست :

از شادی عالم چه گشاید دل ما را

جز غم نگشاید دگری مشکل ما را

آرزو دارم از آن لعل گهربار التفات

ای خوشا حال کسی کاو دارد از یار التفات

 
 
 
جشنوارهٔ رزم‌آوا: نقالی و روایتگری شاهنامه