|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از سادات قاضی سیف الدین است و مرد گوشه نشین این مطلع از اوست :
جز ناله رفیقی من بیمار ندارم
فریاد که غم دارم و غمخوار ندارم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: امیر جعفر صادقی از سادات قاضی سیف الدین است و در زندگی خود به گوشه‌نشینی روی آورده است. او درد و رنج خود را با ناله‌ای از درون بیان می‌کند و به تنهایی خود اشاره دارد. در این شعر، او از فقدان یاری و همدمی برای تحمل غم‌هایش صحبت می‌کند و به احساس تنهایی و اندوه عمیقش می‌پردازد.
هوش مصنوعی: او از نسل سادات و قاضی سیف‌الدین است و مردی است که در تنهایی زندگی می‌کند.
هوش مصنوعی: من جز ناله و گریه یک دوست، چیز دیگری ندارم. فریاد می‌زنم که دلم پر از غم است، اما هیچ کس را ندارم که غمم را بفهمد و با من همدردی کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.