سام میرزا صفوی
»
تذکرهٔ تحفهٔ سامی
»
صحیفهٔ دوم در ذکر سادات و علما
»
صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
»
۱۳۶- میر رضائی
از سادات رضوی است جوانی درویش نهاد و متقی است و بقدر خود طالب علمی دارد و در شاعری طبعش بسیار خوبست، دیوان غزل تمام کرده و در منقبت قصاید غرا دارد این چند مطلع از اوست :
دلم نیامد از آن زلف پر شکن بیرون
باختیار نیامد کس از وطن بیرون
کار من دور از رخ ماه تو غیر از آه نیست
بسکه دارم ضعف آنهم گاه هست و گاه نیست
بیک نظر ز دو چشم تو بی خبر شده ام
خراب نرگس مستت بیک نظر شده ام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: میر رضایی جوانی از سادات رضوی است که درویش و متقی می‌باشد. او به اندازه خود، طالب علم و شاعر تواناست و دیوان غزلی از خود به جا گذاشته که در آن منقبت‌های زیبایی نیز دارد. اشعار او نشان‌دهنده عشق و دلبستگی عمیق به معشوق است؛ به طوری که در بین زلف و جمال او اسیر و در درد و ضعف گرفتار است. حال و هوای اشعارش بیانگر زیبایی و جذبه چشمان معشوق است که او را در حالتی خواب‌آلود و دیوانه‌وار قرار داده است.
هوش مصنوعی: جوانی از نسل سادات رضوی است که درویش‌مأب و پرهیزگار می‌باشد. او به اندازه خود علاقه‌مند به علم است و در شاعری استعداد خوبی دارد. او دیوان غزلی کامل دارد و در مدح اهل بیت نیز اشعار بسیار زیبایی سروده است. اینجا چند بیت از شعرهای او آمده است:
هوش مصنوعی: دل من نخواست که از آن موهای مجعد و زیبا جدا شوم، هیچ‌کس هم نمی‌تواند به راحتی از وطن خود دور شود.
هوش مصنوعی: من به جز حسرت و آواهای اندوهناک، کار دیگری ندارم، چون ضعف و ناتوانی‌ام گاهی نمود پیدا می‌کند و گاهی هم مخفی می‌ماند.
هوش مصنوعی: با یک نگاه از چشمان تو، نسبت به همه چیز بی‌خبر و غرق در عشق تو شده‌ام. به خاطر زیبایی و مستی چشمانت، تنها با یک نظر به حالتی از دیوانگی افتاده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.