|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: جمشید از خواب بیدار میشود و صدای چنگ را میشنود. او با نشاط به روز جدید مینگرد و از مستانه بودن خود در گذشته یاد میکند. تابش خورشید و بوی خوش صبحگاهی به او احساس زندگی و سرزندگی میدهد. جمشید متوجه زیباییهای طبیعت، مثل سمن و مهتاب میشود و در دلش شوری تازه آغاز میشود.
هوش مصنوعی: پادشاه در خواب صدای چنگ را شنید و مانند نسیم صبحگاهی بر خود لبخند زد.
هوش مصنوعی: شخص مستی از خواب بیدار میشود و در اطرافش چیزهایی چون شراب، آب، موسیقی و نور ماه را مشاهده میکند.
هوش مصنوعی: وقتی ماه بیدار شد، خورشید به آرامی حرکت کرد و در مکان مخصوص خود قرار گرفت.
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی بویی از بهار به سمن میرساند و سمن هم رنگی از نوشتهها و هنرها دارد.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و درخشندگی چهرهی معشوق اشاره میکند و آن را به خورشید تشبیه میکند. او میگوید که دیدن این زیبایی چنان تأثیری بر او میگذارد که روح و جانش به وجد میآید و در نتیجه، اشعار و احساساتش برمیخیزند و زنده میشوند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.