|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بحث و گفتوگو در جمعی اشاره میکند که بیهدف و بیسر و سامان است. او از سخنانی بیمعنا و بیپایه همچون کسانی که در بیابان میگردند صحبت میکند و به حالت سرخوشی و هرزگویی برخی از اعضای جمع اشاره دارد. در نهایت، این کلمات را به تجسم افرادی تشنه و بیروح در بیابان تشبیه میکند.
هوش مصنوعی: من در میان جمعی گرفتار بحث و گفتگو شدم، اما این سخنان بیمعنی و بیپایه است، مانند ساکنان بیابان که از موضوع اصلی دورند.
هوش مصنوعی: بعضی افراد بیهدف و بیمعنا صحبت میکنند مثل افرادی که در جمع خوشحال هستند، و برخی دیگر مانند مسافران خشک و تشنه در بیابان، تنها به دنبال راهی برای سیراب شدن هستند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.