در کوی تو دیوانه مرا نام نهادند
طفلان چه بزرگانه مرا نام نهادند
در پای خمم ناف به طفلی چو بریدند
دردی کش میخانه مرا نام نهادند
من طالع چوب گل و زنجیر ندارم
احباب، چه دیوانه مرا نام نهادند؟
نه نام چراغی به جهان بود، نه شمعی
آن روز که پروانه مرا نام نهادند
نامم کسی از هیچ زبانی نشنیده ست
افلاک چه بیگانه مرا نام نهادند
ایام، فلاطون جهان داد خطابم
فریاد که طفلانه مرا نام نهادند
دادند گهی برگ گل و لاله خطابم
گاهی پر پروانه مرا نام نهادند
از خال لب او شدم آواره ی عالم
عنقا، پی این دانه مرا نام نهادند
در زلف تو- آن کوچه ی زنجیرفروشان-
عمری ست که دیوانه مرا نام نهادند
بخت از پی معموری من بود سلیما
آن روز که ویرانه مرا نام نهادند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دیوانگی و هویت خود سخن می‌گوید و احساس می‌کند که نامش به گونه‌ای بی‌معنا و نادرست در میان مردم شناخته شده است. او به ردپای این نام‌گذاری می‌پردازد و بیان می‌کند که چه دردها و دشواری‌هایی به همراه آن است. شاعری که در کار عشق و جذابیت‌ها گرفتار شده، به زنجیرها و محدودیت‌های زندگی‌اش اشاره می‌کند و در عین حال، احساس انزوا و غریبگی از ارتباط با دیگران را تجربه می‌کند. در نهایت، او به ناتوانی بختش در مواجهه با این احوال اشاره می‌کند و حسرتی از نامی که به او داده شده، دارد.
هوش مصنوعی: در محله‌ی تو، بچه‌ها مرا دیوانه صدا زدند و با این حال، خیلی با پختگی و جدی مرا خطاب کردند.
هوش مصنوعی: وقتی نوزاد را به دنیا می‌آورند، انگار که باری به دوش من گذاشته‌اند و من در میخانه از این درد و زحمت شکایت می‌کنم.
هوش مصنوعی: من هیچ سرنشتی از خوشبختی و شادی ندارم، دوستان چرا به من لقب دیوانه داده‌اند؟
هوش مصنوعی: در آن روز که پروانه به من نام داد، نه چراغی در دنیا وجود داشت و نه شمعی.
هوش مصنوعی: من را کسی از هیچ زبانی نمی‌شناسد و به همین خاطر، آسمان‌ها به من نامی بیگانه داده‌اند.
هوش مصنوعی: روزگار با گفتاری عمده به من پیام می‌دهد که براستی بی‌خبر و بی‌تجربه مرا با نامی ساده و کودکانه شناخته‌اند.
هوش مصنوعی: گاهی به من لقب گل و لاله می‌دادند و در بعضی مواقع هم به خاطر زیبایی‌ام، مرا شبیه پروانه می‌نامیدند.
هوش مصنوعی: از لب او که نشانه عشق و زیبایی است، به دنبال جواهری نایاب و گرانبها در این جهان سرگردان شدم و به همین دلیل، برایم نامی انتخاب کردند.
هوش مصنوعی: در موهای تو، که مانند کوچه‌ای از زنجیرهای پیچیده است، مدتی طولانی است که به من لقب دیوانه داده‌اند.
هوش مصنوعی: در روزی که مرا به نام ویرانه شناختند، بخت و سرنوشت به دنبال خوشبختی من بود، ای سلیما.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.