صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۳۹ - قطعه همیشه رسم جهانست اینکه نعمت را قدر دهد بتو آنکه قضاش برباید تو پیش از آنکه ز دستت رود بر آن زن پای که چون رود ز کفت بر تو سخت ننماید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر بیان میکند که در دنیای طبیعی، نعمتها و خوشیها به کسی میرسد که از آنها قدر دانی کند. باید قبل از اینکه چیزی از دست بدهی، به آن اهمیت بدهی؛ زیرا زمانی که از دست رفت، دیگر به آسانی قابل بازگشت نیست.
هوش مصنوعی: اینکه دنیا همیشه یک قانون دارد: آنهایی که نعمت را به دست میآورند، معمولاً آنها را با چالشها و زیانها روبرو میکند.
هوش مصنوعی: قبل از آنکه آن زن از دستانت دور شود، بر او گام بگذار که مانند رود از دستانت نمیگذرد و سخت به تو نمینماید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوش آید او را چون من به ناخوشی باشم
مرا که خوشی او بود ناخوشی، شاید
مرا چو گریان بیند بخندد از شادی
مرا چو کاسته بیند کرشمه بفزاید
دلم ز اندوه بی حد همی نیاساید
تنم ز رنج فراوان همی بفرساید
بخار حسرت چون بر شود ز دل به سرم
ز دیدگانم باران غم فرود آید
ز بس غمان که بدیدم چنان شدم که مرا
[...]
زهی سزای محامد محمد بن خطیب
که خطبهها همی از نام تو بیاراید
چنان ثنای تو در طبعها سرشت که مرغ
ز شاخسار همی بیثبات نسراید
ز دور نه فلک و چار طبع و هفت اختر
[...]
بهار باز جهان را همی بیاراید
جمال چهرهٔ بستان همی بیفزاید
بسان جلوه گران گوش و گردن گیتی
بگونه گونه جواهر همی بیاراید
سحاب روی شکوفه همی بیفروزد
[...]
خدای کار چو بر بندهای فرو بندد
به هرچه دست زند رنج دل بیفزاید
وگر به طبع شود زود نزد همچو خودی
ز بهر چیزی خوار و نژند باز آید
چو اعتقاد کند کز کسش نباید چیز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.