هرکس ندیده غارت و یغمای ترکمن
ببند اسیر بردن و تاراج تُرک من
دانم که دل از او نتوانم دگر گرفت
مشکل بود اسیر گرفتن ز ترکمن
گفتم مگر دو اسبه گریزم ز دست غم
آن هم نشسته بود چو دیدم به تَرک من
از من که تَرک جان بنمودم به راه یار
غیر از وفا چه دید که بنمود تَرک من
با تاج شه صغیر برابر نمیکنم
این افسر نمد که تو بینی به تَرک من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر بازی با واژهٔ «ترک» در معناهای گوناگون بنا شده است: ترکمنِ غارتگر، معشوق ترک، پشت زین اسب، رها کردن و بالای سر. شاعر معشوق را به ترکمنی تشبیه میکند که دل او را به اسیری برده و پس گرفتنش ممکن نیست. میگوید از غم هم نمیتواند بگریزد و از بیوفایی یاری گله میکند که در برابر جانبازی او ترکش گفته است. در بیت پایانی کلاه نمدی درویشی خود را از تاج شاهان برتر میداند.
هوش مصنوعی: هر کس تاراج و غارتگری ترکمنها را ندیده است، بیاید و ببیند که معشوق ترک من چگونه دلها را اسیر میکند و به یغما میبرد. «ترک» در شعر کهن کنایه از معشوق زیبا و بیرحم است.
هوش مصنوعی: میدانم که دیگر نمیتوانم دلم را از او پس بگیرم، چون پس گرفتن اسیر از دست ترکمن کار دشواری است.
هوش مصنوعی: گمان کردم که سوار بر اسب و با شتاب از دست غم بگریزم، اما وقتی نگاه کردم دیدم غم هم پشت سر من بر ترکِ اسب نشسته است و همراهم آمده است.
هوش مصنوعی: من در راه یار از جان خود گذشتم؛ او از من جز وفاداری چه دید که مرا رها کرد و ترکم گفت؟
هوش مصنوعی: صغیر، این کلاه نمدی درویشانه را که بر سر من میبینی با تاج پادشاه هم برابر نمیدانم؛ یعنی فقر و درویشیام را از شاهی برتر میشمارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.