|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر چه از اصلش جدا گردید باز آنجا رود
موج اگر آید بساحل باز در دریا رود
زشت باشد عقل را کردن مطیع نفس دون
حیف بینایی که در دنبال نابینا رود
ای توانا دستگیر ناتوان شو در بلا
دست مسئول است هر جا خاری اندر پا رود
پرمنال از غیر در خود بین و در کردار خود
آری آری هر جفا بر ما رود از ما رود
چون مکر رشد سخن بر مستمع بخشد اثر
قطره از تکرار بی شک در دل خارا رود
در قفای کاروان رو وز خطر آسوده باش
غول راهش ره زند رهرو اگر تنها رود
آنکه آسایش طمع دارد در این عالم صغیر
مآند آن صیاد را کاندر پی عنقا رود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ارتباط انسان با اصل و حقیقت اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر چیزی که از اصلش جدا شود، در نهایت به آنجا بازمی‌گردد. او به زشتی تسلیم عقل در برابر نفس پست اشاره کرده و بر نقش بینایی و آگاهی تأکید می‌کند. شاعر همچنین به اهمیت کمک به ناتوانان و مسئولیت‌پذیری اشاره دارد و می‌گوید که هر جفا در نهایت به خود فرد بازمی‌گردد. او در ادامه به تأثیر کلام و تکرار آن در ذهن شنوندگان می‌پردازد و خطرات تنهایی را برای مسافران کاروان یادآور می‌شود. در پایان، شاعر به کسانی می‌نویسد که به آسایش مادی در دنیا طمع دارند و از آنها می‌خواهد که در پی چیزهای با ارزش‌تری بروند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که از منبع و اصل خود جدا شود، در نهایت به آنجا که باید برمی‌گردد. حتی اگر یک موج به ساحل بیافتد، باز هم به دریا خواهد رفت.
هوش مصنوعی: عقل باید از تابعات نفس پست پیروی نکند، چرا که این کار نادرست و زشت است. افسوس بر کسی که بینایی دارد اما به دنبال کسی می‌رود که بینا نیست و از راه راست منحرف می‌شود.
هوش مصنوعی: ای کسی که قدرت و توانا هستی، به کمک ناتوانان بشتاب. در مواقع سختی و مشکلات، مسئولیت بر عهده‌ی کسانی است که می‌توانند کمک کنند، هر جا که خطری وجود داشته باشد، باید در کنار دیگران باشی.
هوش مصنوعی: به خودت نگاه کن و ببین چگونه در رفتار و کردار خودت را نشان می‌دهی. هر آسیبی که به ما برسد، از خود ما ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: هرگاه سخن شیوا و مؤثر باشد، تأثیر خود را بر شنونده می‌گذارد. مانند اینکه قطره‌ای آب به تدریج می‌تواند سنگ را فرسوده کند.
هوش مصنوعی: در پشت سر کاروان برو و از خطرات نترس، زیرا اگر مسافری به تنهایی در راه برود، ممکن است غول یا خطرات دیگری او را تهدید کنند.
هوش مصنوعی: کسی که به دنبال آرامش و آسایش در این دنیا است، مانند صیادی است که در پی پرنده‌ای mythical و نادر به نام عنقا می‌گردد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.