ای علی رحمت ای شاه نخست
که دل ارباب دل در دست توست
گر دل ما را غم عشقت شکست
گو شکسته باش کز بهر تو است
در دل بشکسته چون داری تو جا
شد دل اشکسته ما را مدعا
در غم عشق خود ای کامل هنر
کن دلم را هر زمان اشکسته تر
هر دلی کاشکسته مهر تو نیست
آن دل حیوان بوَد نی ز آدمی است
چون رهاندی کشتی ما از خطر
گو چرا بشکست کشتی را خضر
ور شکست آن را به فرمان خدا
داد ارادت را به خود نسبت چرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به پیر طریقت، علی، خطاب کرده و از عشق او سخن میگوید. او بیان میکند که اگر دلش به خاطر عشق علی بشکند، این شکست به خاطر محبت اوست و از آن خوشحال است. شاعر خواهان آن است که پیر طریقت دل او را همواره در غم عشقش بشکند، زیرا دلی که شکسته عشق علی نباشد، شایسته انسانی بودن نیست. در نهایت، او از علی میپرسد که چرا کشتی دلها را که او باید نجات دهد، دچار طوفان میکند و به آن عشق میورزد.
هوش مصنوعی: ای علی رحمت، ای بزرگترین شاه، که دل های صاحبان دل در دستان توست.
هوش مصنوعی: اگر دل ما به خاطر عشق تو بشکند، بگذار بشکند، چون این شکست به خاطر توست.
هوش مصنوعی: وقتی دل شکستهای مثل تو را در کنار خودم دارم، دل شکسته من نیز به تو عشق میورزد و از دردهایش صحبت میکند.
هوش مصنوعی: در غم عشقام، ای هنرمند، دلام را هر بار بیشتر بشکن.
هوش مصنوعی: هر دلی که عشق تو را در خود ندارد، آن دل مانند دل حیوان است و از ویژگیهای انسانی بیبهره است.
هوش مصنوعی: زمانی که تو کشتی ما را از خطر نجات دادی، دیگر چه دلیلی وجود دارد که بگویی چرا کشتی را خضر شکست؟
هوش مصنوعی: اگر شکست به فرمان خدا باشد، پس چرا ارادت را به خود نسبت میدهی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.