بخش ۱۹ - در طلب یاری نمودن آن سید بشر در میدان و شهادت حضرت ولی اکبر اعنی علی اصغر والاعانه من خالق القضا و القدر
چونکه بحر لایزالی کرد موج
کار عشق لاابالی یافت اوج
شاه عشق آن مالکالملکِ فقط
کرد در میدان قیام اندر وسط
در رکابش انبیاء حاضر همه
بر جمال لم یزل ناظر همه
او چو شمع و انبیاء پروانهاش
پیش شمعش جان به کف پروانه وش
او چو یوسف انبیاء پیراهنش
و او چو جان، آنها مثالی از تنش
تا نماند غیر حق دمساز حق
بانگ هل مِن ناصری شد راز حق
کیست کاین دم،دم ز منصوری زند
ناصر بالذات را یاری کند
اندرین دشت بلا حق جو شود
او همه حق گردد و حق او شود
در ره عشقم فنا گردد کنون
مالک مُلک بقاء گردد کنون
قطره را بگذارد و عمّان شود
جان دهد بهر خدا جانان شود
اندرین صحرا شود نخجیر حق
پس شود در بیشه جان شیر حق
مشتری حق است بفروشید جان
نیست در سودای حق باﷲ زیان
هرکه جانِ او فدای من شود
جانِ جانِ حضرت ذوالمن شود
ترک جان کرد آنکه جانانش کنم
عالم و آدم ثنا خوانش کنم
جانِ آن کامروز در راهم فداست
جان نواز انبیاء و اولیاست
چون نوای قبلَ موتوا اَن تَموت
شد بلند از نای حی لایموت
بود طفل شیرخوار اندر حرم
کآفرینش را پدر بُد در کرم
خورده از پستان فضل آن پسر
شیرِ رحمت طفل جان بوالبشر
ممکنات از عالم و آدم همه
از دم جان پرورش یکدم همه
گرچه خوانند اهل عالم اصغرش
من ندانم جز ولی اکبرش
بر امید جان نثاری آن زمان
خویش را افکند از مهد امان
دست از قنداق جان بیرون کشید
بندهای بسته را برهم درید
آری آری شیر حقّ است ای ولد
آنکه در گهواره اژدرها دَرَد
بانگ بر زد کای غریب بینوا
نیستی بیکس هنوز این سو بیا
مانده باقی، بین ز اصحاب کرم
شیرخوار خسته جانی در حرم
نیست این معنی شگفت از کار عشق
تو ندانی چون نداری نار عشق
حلقه چون بر در زند عشق ای فقیر
کی شناسد او صغیری از کبیر
هرکه او را طینت از آن طینت است
جان او راجع به اصل فطرت است
گر به مشرق فرع و در غرب است اصل
وقت حاجت میشود با اصل وصل
ذره ذره کاندر این ارض و سماست
جنس خود را همچو کاه و کهرباست
نور جزو آمد چو جنس آفتاب
هم به سوی آفتاب استش ایاب
گر تو جزو آفتابی هوش دار
اندر این معنی بیانی گوش دار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش از مثنوی، صحنهٔ کربلا را عارفانه روایت میکند: امام حسین در میدان ندای «هل من ناصر» سر میدهد و آن را دعوتی به فنا در حق و فروختن جان به خدا معرفی میکند. سپس علی اصغرِ شیرخوار که شاعر او را «ولی اکبر» میخواند، با شنیدن این ندا از قنداق و گهواره بیرون میآید و آمادگی جانفشانی خود را اعلام میکند. شاعر در پایان توضیح میدهد که عشق کوچک و بزرگ نمیشناسد و هر جزئی به اصل همجنس خود بازمیگردد، چنانکه نور به خورشید.
هوش مصنوعی: هنگامی که دریای ازلی و بیپایان به موج آمد، کار عشقِ بیپروا به اوج خود رسید.
هوش مصنوعی: شاهِ عشق، یعنی امام حسین که مالکِ حقیقیِ ملک است، در میانهٔ میدان به پا خاست.
هوش مصنوعی: همهٔ پیامبران در رکاب او حاضر بودند و همه به جمال ازلی که در او جلوه داشت مینگریستند.
هوش مصنوعی: او مانند شمع بود و پیامبران پروانههای او که جان بر کف، پروانهوار پیش آن شمع حاضر بودند.
هوش مصنوعی: او مانند یوسف بود و پیامبران همچون پیراهن او؛ او جان بود و آنان نمونهای از تن او.
هوش مصنوعی: برای آنکه جز حق همدمِ حق نماند، فریاد «آیا یاریکنندهای هست؟» سرِّ الهی شد.
هوش مصنوعی: امام ندا داد: کیست که در این لحظه مانند منصور حلاج دم از فنا و یگانگی با حق بزند و یاریدهندهٔ ذاتی را یاری کند؟
هوش مصنوعی: هر کس در این دشت بلا جویای حق شود، سراسر حق میشود و حق از آنِ او میگردد.
هوش مصنوعی: هر کس اکنون در راه عشق من فانی شود، اکنون صاحب ملک بقا و جاودانگی میشود.
هوش مصنوعی: قطرهٔ وجود خود را رها میکند و دریا میشود؛ جان را برای خدا میدهد و خود محبوب میگردد.
هوش مصنوعی: در این صحرا شکارِ حق میشود و آنگاه در بیشهٔ جان، شیرِ حق میگردد.
هوش مصنوعی: خریدار، خداست؛ جانتان را بفروشید، که به خدا سوگند در سودا با حق زیانی نیست.
هوش مصنوعی: هر کس جانش فدای من شود، جانِ جانِ خداوندِ صاحب نعمت میشود.
هوش مصنوعی: کسی که از جان بگذرد، او را محبوب میکنم و همهٔ جهان و آدمیان را ستایشگر او میسازم.
هوش مصنوعی: جان کسی که امروز در راه من فدا شود، نوازشگرِ جانِ پیامبران و اولیا میشود.
هوش مصنوعی: هنگامی که ندای «پیش از آنکه بمیرید، بمیرید» از نای خداوندِ زندهٔ بیمرگ بلند شد...
هوش مصنوعی: کودکی شیرخوار در خیمهٔ حرم بود که در بخشندگی، پدرِ همهٔ آفرینش به شمار میآمد.
هوش مصنوعی: آن پسر از پستان فضل الهی شیر رحمت نوشیده بود و جانِ آدم ابوالبشر چون کودکی از او بهره میبرد.
هوش مصنوعی: همهٔ موجودات، از جهان و آدمیان، هر دم از نفس جانپرور او پرورش مییافتند.
هوش مصنوعی: اگرچه مردم جهان او را علی اصغر مینامند، من او را جز ولیِ اکبر و بزرگ نمیدانم.
هوش مصنوعی: در آن هنگام به امید جانفشانی، خود را از گهوارهٔ امن بیرون افکند.
هوش مصنوعی: دستش را از قنداق بیرون کشید و بندهای بسته را از هم درید.
هوش مصنوعی: آری، ای فرزند، او شیر حق است؛ همان که در گهواره اژدها را میدرد (اشاره به داستان حضرت علی در کودکی).
هوش مصنوعی: علی اصغر فریاد زد: ای غریبِ بییاور، هنوز بیکس نیستی؛ به این سو بیا.
هوش مصنوعی: بنگر که از یاران بزرگوار، شیرخواری خستهجان در حرم باقی مانده است.
هوش مصنوعی: این کار از عشق شگفت نیست؛ تو آن را درنمییابی چون آتش عشق در تو نیست.
هوش مصنوعی: ای درویش، وقتی عشق حلقه بر در میزند، میان کوچک و بزرگ فرقی نمیگذارد.
هوش مصنوعی: هر کس سرشتش از همان سرشت باشد، جانش به اصلِ فطرت خود بازمیگردد.
هوش مصنوعی: اگر فرع در مشرق باشد و اصل در مغرب، هنگام نیاز فرع به اصل خود میپیوندد.
هوش مصنوعی: هر ذرهای در زمین و آسمان، مانند کاه و کهربا، همجنس خود را به سوی خود میکشد.
هوش مصنوعی: نور، جزئی همجنس خورشید است و بازگشتش نیز به سوی خورشید است.
هوش مصنوعی: اگر تو هم جزئی از خورشید حقیقتی، هشیار باش و در این معنا سخنی را گوش کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.