قٰالُوا حَرِّقُوهُ وَ اُنْصُرُوا آلِهَتَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ فٰاعِلِینَ (۶۸)
گفتند بسوزانید او را و یاری کنید الهان خود را اگر هستید کنندگان (۶۸)
« حکم کردن نمرود بر سوزانیدن حضرت ابراهیم(ع) »
پس بگفتند آن گُره با یکدگر
می بسوزانید او را بر بتر
زین به معبودانتان یاری کنید
گر کنید این داد دینداری کنید
کرد پس نمرود برپا یک حصار
تا در آن سوزد خلیلِ حق به نار
گفت تا جمع اندر آن هیزم کنند
وین عمل را جملۀ مردم کنند
تا به ماهی هیزم آنجا مرد و زن
بردی از قهر خلیل ممتحن
تا ز هیزم گشت چون کوهی بلند
پس در آن از عقل خام آتش زدند
منجنیقی ساخت ز اغوای بلیس
دیو خویی که مر او را بُد جلیس
بست ابراهیم را بر منجنیق
می نبود او را معینی زآن فریق
خواست آن دم ناله ای ز افلاکیان
کای خدای بی شریک بی نشان
باشد این یک بنده بر روی زمین
که تو را خواند به یکتایی چنین
کی برد کس نامی از پروردگار
گر بسوزند این موحد را به نار
شد خطاب از حق بر ایشان از رشد
که اگر خواهد کنید او را مدد
آمدند افلاکیان ز امر جلیل
تا کنند ایشان اعانت بر خلیل
گفت مر افرشتۀ باد آن زمان
افکنیم این نار بر نمرودیان
تا بسوزند از صغیر و از کبیر
کس نماند هیچ از این قوم شریر
گفت افرشتۀ زمینش که بگو
تا برم این جمله را در وی فرو
هر یک از اهل سماوات این چنین
آمدند او را به یاری بر زمین
گفت من در پیش امر ذوالمنن
کرده ام فانی ارادة خویشتن
در بلایم گرچه دل خُرسند اوست
می پسندم هر چه آن اپسند اوست
بنده ام من بنده کبود تا که او
باشدش در حکم مولا گفتگو
من چه غم دارم که عالم آتش است
سوختن گر خواهد او بر ما خوش است
چون در آتش شد نگون از منجنیق
جبرئیلش در رسید اندر طریق
گفت هیچ ار حاجتی داری بگو
گفت داند حاجت هر بنده او
کار جز با قاضی الحاجات نیست
آنکه او محتاج کس در ذات نیست
حاجتی زین بِه مرا نبود کنون
که شوم در آتش از عشقش نگون
حیف کاین جان در غم و سوزش کم است
وین شرار از بهر جانم یک دم است
کاش جان بسیار بود ، آتش مدام
کاندر او می سوخت تا یوم القیام
گر تو را عشقی است دانی گو چه گفت
این گُل از بُستان عاشق برشکفت
خواست تا از دل کشد آهی ز عشق
زد بر او یارش دگر راهی ز عشق
که مَکِش آه از جگر، خاموش باش
راز عشق افشاء مکن، روپوش باش
که ز آهت آتش افتد در جهان
سوزد از وی این زمین و آسمان
تو مزن دم کار هِل تا من کنم
بر تو آتش، جنّت و گلشن کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش تفسیر منظوم آیهٔ ۶۸ سورهٔ انبیاست و ماجرای فرمان نمرود به سوزاندن ابراهیم، گردآوری هیزم و پرتاب او با منجنیق به آتش را روایت میکند. فرشتگان باد و زمین برای یاریاش پیش میآیند و جبرئیل حاجتش را میپرسد، اما ابراهیم خواست خود را در خواست خدا فانی میداند و سوختن در راه عشق را آرزو میکند. در پایان خدا او را از آه کشیدن و فاش کردن راز عشق بازمیدارد و وعده میدهد که آتش را بر او گلستان کند.
هوش مصنوعی: متن عربی آیهٔ ۶۸ سورهٔ انبیاء: گفتند او را بسوزانید و خدایانتان را یاری کنید، اگر اهل کاری هستید.
هوش مصنوعی: ترجمهٔ فارسی آیه: گفتند ابراهیم را بسوزانید و خدایان خود را یاری دهید، اگر میخواهید کاری بکنید.
هوش مصنوعی: عنوان بخش: فرمان نمرود برای سوزاندن حضرت ابراهیم.
هوش مصنوعی: آن گروه بتپرست به یکدیگر گفتند که ابراهیم را به بدترین شکل بسوزانید.
هوش مصنوعی: با این کار معبودانتان را یاری کنید؛ اگر این داد را بستانید، دینداری کردهاید.
هوش مصنوعی: آنگاه نمرود حصاری ساخت تا ابراهیم، دوست خدا، در آن به آتش سوزانده شود.
هوش مصنوعی: فرمان داد که در آن حصار هیزم گرد آورند و همهٔ مردم در این کار شرکت کنند.
هوش مصنوعی: تا یک ماه زن و مرد از سر خشم بر ابراهیمِ گرفتار آزمایش، هیزم به آنجا میبردند.
هوش مصنوعی: تا آنکه هیزم مانند کوهی بلند شد و آنگاه از روی نادانی آن را آتش زدند.
هوش مصنوعی: نمرود به وسوسهٔ ابلیس، که همنشین آن دیوسیرت بود، منجنیقی ساخت.
هوش مصنوعی: ابراهیم را بر منجنیق بستند و از میان آن گروه هیچ یاوری نداشت.
هوش مصنوعی: در آن لحظه فرشتگان آسمان ناله برآوردند که ای خدای بیهمتا و بینشان.
هوش مصنوعی: بر روی زمین تنها همین یک بنده است که تو را اینگونه به یگانگی میخواند.
هوش مصنوعی: اگر این یکتاپرست را در آتش بسوزانند، دیگر چه کسی نام پروردگار را بر زبان خواهد آورد؟
هوش مصنوعی: از سوی خدا به آنان ندا آمد که اگر او خود بخواهد، یاریاش کنید.
هوش مصنوعی: فرشتگان به فرمان خدای بزرگ آمدند تا ابراهیم را یاری کنند.
هوش مصنوعی: فرشتهٔ باد در آن هنگام گفت: این آتش را بر سر نمرودیان بیفکنیم.
هوش مصنوعی: تا کوچک و بزرگشان بسوزند و هیچکس از این قوم بدکار باقی نماند.
هوش مصنوعی: فرشتهٔ زمین به او گفت: فرمان بده تا همهٔ اینان را در زمین فرو برم.
هوش مصنوعی: هر یک از اهل آسمانها به همین گونه برای یاری او به زمین آمدند.
هوش مصنوعی: ابراهیم گفت: من در برابر فرمان خدای بخشنده، خواست خود را نابود کردهام.
هوش مصنوعی: هرچند در بلا هستم، دلم به خشنودی او خوش است و هرچه او بپسندد من هم میپسندم.
هوش مصنوعی: من بندهام؛ بنده کی چنین است که در برابر حکم مولای خود چونوچرا کند؟
هوش مصنوعی: چه غمی دارم اگر همهٔ جهان آتش باشد؛ اگر او سوختن ما را بخواهد، برای ما خوش است.
هوش مصنوعی: چون ابراهیم از منجنیق به سوی آتش پرتاب شد، جبرئیل در میانهٔ راه به او رسید.
هوش مصنوعی: جبرئیل گفت: اگر حاجتی داری بگو؛ ابراهیم گفت: خدا خود حاجت هر بنده را میداند.
هوش مصنوعی: کار جز با برآورندهٔ حاجتها نیست؛ همان که در ذات خود به هیچکس نیازمند نیست.
هوش مصنوعی: اکنون حاجتی بهتر از این ندارم که از عشق او در آتش سرنگون شوم.
هوش مصنوعی: افسوس که این جان برای غم و سوختن اندک است و این شعله برای جانم تنها یک لحظه است.
هوش مصنوعی: کاش جانهای بسیار داشتم و آتش همیشگی بود تا تا روز قیامت در آن میسوختم.
هوش مصنوعی: شاعر به خواننده میگوید: اگر عاشق باشی میفهمی او چه گفت؛ این سخن گلی است که از باغ عاشقان روییده است.
هوش مصنوعی: ابراهیم خواست از سر عشق آهی از دل برکشد، اما معشوق حقیقی راه دیگری از عشق به او نشان داد.
هوش مصنوعی: خدا به او گفت: آه از جگر مکش و خاموش باش؛ راز عشق را فاش مکن و آن را پوشیده نگه دار.
هوش مصنوعی: زیرا از آه تو آتش در جهان میافتد و زمین و آسمان از آن میسوزد.
هوش مصنوعی: تو دم مزن و کار را به من واگذار تا آتش را برایت بهشت و گلستان کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.