ولیی کوست نامش عبد قدوس
نباشد قلب او با غیر مأنوس
نموده حق مقدس زا احتجابش
همی بر قدس باشد فتح بابش
بحکم لایسعنی جز الهش
به دل نبود ز قدس نفس راهش
بحق وسعت نیابد قلب هر کس
جز آن قلبی که زاکون شد مقدس
از آن وسعت حق او را داد بر دل
که اندر وی کند از قدس منزل
نگنجد ذات پاکش در مکانی
بجز اندر دل قدسی نشانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر عبدقدوس به وصف مقام والای خود و دل پاکش میپردازد. او بیان میکند که قلبش تنها با خداوند انس دارد و از هر چیز دیگر فاصله گرفته است. حقایق الهی برای او نامحسوس و پنهان هستند، و تنها دلهای مقدس و زاهد میتوانند آنها را درک کنند. همچنین تاکید میشود که ذات پاک خداوند نمیتواند در مکانی محدود بگنجد، بلکه در دلهای پاک و قدسی حضور دارد. شعر به عمق ارتباط معنوی و روحانی عبدقدوس با خدا اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ولیّ کیست که نامش عبد قدوس باشد، در حالی که دل او با غیر خدا آشنا نیست؟
هوش مصنوعی: محبت و عظمت الهی، مانعی برای نزدیکی انسان به او نیست؛ بلکه در واقع، این حجابها باعث میشوند که درک عمیقتری از حقیقت الهی حاصل شود. این امر همانند درهای بهشت است که با وجود موانع، به سوی نور و حقیقت باز میشوند.
هوش مصنوعی: به جز عشق او، در دل هیچ چیز دیگری جا ندارد و تنها راه دستیابی به او از طریق پاکی و تقدس نفس است.
هوش مصنوعی: فقط قلبی که خالص و پاک شده است میتواند به وسعت واقعی دست یابد و درک عمیقتری از حقیقت را تجربه کند.
هوش مصنوعی: خداوند به او وسعت و بزرگی عطا کرده است تا بتواند در دلش جایی برای وجود مقدس و روحانی او ایجاد کند.
هوش مصنوعی: ذات پاک او در هیچ مکانی نمیگنجد جز در دلهای مقدس و پاک.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.