جان و دل و دین و رگ و پوست عشق
در همه شیا بتکاپوست عشق
تخم بدل کاشته بی حاصلان
غافل ازین نکته که خودروست عشق
هر دو یکی باشد یا عشق اوست
در سر سودازده یا اوست عشق
عشق بود بحر خدائی گهر
یا که خدا قلزم و لولوست عشق
یا که نه لولوست نه دریای ژرف
ژرف چو او بینی هر دوست عشق
کرد بنیروی دو عالم شکار
برتر ازین هر دو بنیروست عشق
شیر فلک را شکند در مصاف
شیر غضبناک بی آهوست عشق
خواهی اگر خویش بسنجی بکار
سنگ گران کن گه ترازوست عشق
زو دل و بازوت ندارد گریز
نیروی دل قوت بازوست عشق
کوه گرانست میان مرا
بسته بزنجیر مگر موست عشق
بر فلک ار پشت نماید دوتاست
پشت ندارد همگی روست عشق
خالق این پنج دریچه حواس
خالق این گنبد نه توست عشق
کوی بکو در عقب او متاز
بر سر هر برزن و هر کوست عشق
گر تو بچوگان خدائی زنی
در گذر عرصه دل گوست عشق
زمزمه خلوت سر صفا
همهمه ساحت مینوست عشق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل سراسر در وصف عشق است و عشق را حقیقتی فراگیر، خودرو و آفریننده میداند که در همهٔ هستی حاضر است. شاعر با تمثیل دریا و گوهر، شیر و شکار، ترازو و چوگان، عشق را برتر از دو جهان، نیروی دل و بازو و آفرینندهٔ حواس و افلاک معرفی میکند. او میگوید جستوجوی عشق در جایی خاص بیهوده است، زیرا عشق همهجا هست. در پایان، عشق را هم زمزمهٔ خلوت درونی خود و هم همهمهٔ بهشت میخواند.
هوش مصنوعی: عشق همهچیزِ وجود است: جان و دل و دین و رگ و پوست. عشق در همهٔ چیزها در جنبوجوش و تکاپوست.
هوش مصنوعی: بیحاصلان کوشیدهاند تخم عشق را در دل بکارند، غافل از اینکه عشق خودرو است و با کاشتن و تکلف به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: در سرِ عاشقِ پرسودا عشق و معشوق یکیاند؛ یا آنچه هست عشقِ اوست، یا خودِ او عین عشق است.
هوش مصنوعی: عشق دریایی است که گوهرش خداست، یا خدا دریاست و عشق مروارید آن.
هوش مصنوعی: یا آنکه عشق نه مروارید است و نه دریای ژرف؛ اگر مانند او ژرفبین باشی، میبینی که هر دو (دریا و گوهر) خودِ عشقاند.
هوش مصنوعی: عشق با نیروی خود هر دو جهان را شکار کرد و نیرومندتر از هر دو جهان است.
هوش مصنوعی: عشق در نبرد، شیر آسمان (برج اسد) را هم میشکند؛ شیری خشمگین و بیعیب است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی ارزش خود را در کار بسنجی، عشق را سنگِ گران ترازو قرار بده؛ زیرا عشق ترازوی سنجش است.
هوش مصنوعی: دل و بازوی تو از عشق گریزی ندارند، چون نیروی دل و قوت بازو همان عشق است.
هوش مصنوعی: کمر من مانند کوهی گران و استوار بود، ولی عشق چنان آن را بسته که گویی زنجیری از موی یار است؛ یعنی عشقِ گیسوی یار مرا اسیر کرده است.
هوش مصنوعی: اگر عشق به آسمان پشت کند، پشت آسمان خم میشود؛ عشق پشت ندارد و سراسر روی و رو به معشوق است.
هوش مصنوعی: عشق آفرینندهٔ این پنج حس، که دریچههای شناختاند، و آفرینندهٔ این آسمانِ نهلایه است.
هوش مصنوعی: کوچه به کوچه در پی عشق نتاز، زیرا عشق در سرِ هر برزن و هر کوچه حاضر است.
هوش مصنوعی: اگر با چوگانِ الهی بازی کنی، عشق گویی است که در میدانِ دل میچرخد.
هوش مصنوعی: عشق زمزمهٔ خلوتِ درونِ صفا (شاعر) و همهمهٔ عرصهٔ بهشت است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.