سحر به بام دل من زدند نوبت عشق
دل فسرده من تازه شد به دولت عشق
اگر نبود دلم در مقام لوح و قلم
نبود در خور تفسیر عشق آیت عشق
نداشت طاقت این بار آسمان و زمین
ظلوم ماست که شد عامل امانت عشق
مدار سلسله کن فکان نبود که بود
مرا بگردن دل رشته محبت عشق
رقاب کون و مکان زیر بار منت ماست
که هست گردن ما زیر بار منت عشق
گذشته از سر دیوان منظر جبروت
سر ارادت ما زاستان حضرت عشق
سلامت ار طلبی بگذر از سر دل و جان
که اولین قدم اینست در طریقت عشق
ز بیجهه شرف جمع جمع داد و جهاند
دل مراز جمیع جهات همت عشق
تو مالک فلکی بگذر از تعلق خاک
مرا ز خاک بافلاک برد رفعت عشق
مکدرست دل از درد جام نفس جهول
بریز ساقی از آن صاف بی کدورت عشق
شکست شیشه که در زیر خرقه بود بیار
خم و سبوی ز خمخانه حقیقت عشق
مرید وحدت عشقست آشیان صفا
که هست گوهر دریای دوست وحدت عشق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزلی عرفانی است که در آن شاعر از چیره شدن عشق بر دلش در سحرگاه آغاز میکند و آن را ازلی و پیش از آفرینش میداند. با اشاره به آیهٔ امانت، انسان را حامل امانت عشق و برتر از آسمان و زمین معرفی میکند و نخستین گام راه عشق را گذشتن از دل و جان میشمارد. در پایان از ساقی شراب صاف عشق میخواهد، از زهد ریایی روی برمیگرداند و خود را پیرو وحدت عشق میخواند.
هوش مصنوعی: سحرگاه بر بام دل من طبل و نوبت عشق را نواختند، یعنی عشق در دلم فرمانروا شد؛ و دل افسردهام به برکت و اقبال عشق تازه و زنده گشت.
هوش مصنوعی: اگر دل من به مرتبهٔ لوح و قلم نرسیده بود، شایستگی آن را نداشت که آیهٔ عشق را تفسیر کند. یعنی دل عارف خود جایگاه نوشتن و دریافت اسرار الهی است.
هوش مصنوعی: آسمان و زمین تاب کشیدن بار امانت را نداشتند و این انسانِ «ظلوم» بود که امانت عشق را پذیرفت و بر دوش گرفت؛ اشاره به آیهٔ امانت در قرآن که در آن انسان «ظلوم و جهول» خوانده شده است.
هوش مصنوعی: هنوز رشتهٔ آفرینش و فرمان «کن فیکون» در کار نبود که رشتهٔ محبت عشق بر گردن دل من بسته شده بود؛ یعنی عشق من از ازل و پیش از آفرینش جهان بوده است.
هوش مصنوعی: همهٔ هستی و جهان زیر بار منت ما هستند، زیرا گردن ما خود زیر بار منت عشق است؛ یعنی شرف انسان بر جهان از برکت عشق اوست.
هوش مصنوعی: سر ارادت و بندگی ما بر آستان حضرت عشق، از بالاترین جایگاه عالم جبروت هم فراتر رفته است؛ یعنی مقام عاشق از عالمهای برتر هم بالاتر است.
هوش مصنوعی: اگر رهایی و سلامت میخواهی، از دل و جان بگذر، زیرا نخستین گام در راه عشق همین گذشتن از خویشتن است.
هوش مصنوعی: همت عشق دل مرا از همهٔ جهتها و پراکندگیها رهانید و به شرف جمعیت و یکپارچگی رساند؛ یعنی عشق پریشانی دل را به آرامش و تمرکز بدل کرد.
هوش مصنوعی: تو که شایستهٔ آسمان و صاحب مقام بلندی، از دلبستگی به خاک و دنیا دست بکش؛ چنانکه بلندی عشق مرا از خاک به افلاک بالا برد.
هوش مصنوعی: دلم از دُرد جام نفس نادان تیره و آلوده شده است؛ ای ساقی، از آن شراب صاف و بیغش عشق برایم بریز.
هوش مصنوعی: شیشهٔ شرابی که پنهانی زیر خرقهٔ زهد داشتم شکست؛ پس خم و سبو را از میخانهٔ حقیقت عشق بیاور. یعنی زهد ظاهری و ریایی به کار نیامد و باید به عشق حقیقی روی آورد.
هوش مصنوعی: صفا، که شاعر است، شیفته و پیرو یگانگی عشق است، زیرا یگانگی عشق همان گوهر دریای دوست است؛ یعنی حقیقت معشوق در وحدت عشق جلوه میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.