ببوستان دلم رست سرو قامت عشق
قیام کرد درین بوستان قیامت عشق
ز عشق بی خبرست آنکه نیست عین بقا
بقاست بعد فنای خودی علامت عشق
رسید قطر و محیط دوائر فلکی
باستقامت و تدویر استقامت عشق
دل مرا نبود قبله ئی بوقت نماز
بغیر حضرت معشوق در امامت عشق
تمامت دلم از عشق شد پدید و چو دید
مقام امن نهان شد درو تمامت عشق
گمان مبر که رساند بمقصدی که بود
سوای کشتن عاشق ره سلامت عشق
دمید از دل و تابید در بطون دماغ
در بتون دماغست و دل اقامت عشق
ولیک کشته خود را بخاک می نهلد
چو کشت زنده کند این بود کرامت عشق
اگر چه مایه دیوانگیست بی خردست
که در ملامت عاشق کند ملامت عشق
دلم شکست و بود جای عشق ارض و سما
برون نیامده از عهده غرامت عشق
قدیم و نادم عشق آدمست دیو مباش
تو با منادمت عشق در ندامت عشق
دل صفاست که در او قیامتست بپا
ز ساعتی که در او رست سرو قامت عشق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه با ردیف «عشق» از رویش سروِ قامت عشق در باغ دل و برپا شدن قیامتی در آن آغاز میشود. شاعر عشق را نشانهٔ بقا پس از فنا، امامِ نماز دل و مایهٔ نظم افلاک میداند. به گفتهٔ او عشق عاشق را میکشد و سپس زنده میکند و سرزنشکنندهٔ عاشق را نادان میشمارد. غزل با بازگشت به تصویر آغاز پایان مییابد: دل صفا از لحظهٔ رویش عشق، صحنهٔ قیامت است.
هوش مصنوعی: در باغ دلم سروِ قامتِ عشق رویید و در این باغ، قیامت و شور عشق برپا شد. «قامت» و «قیامت» با هم بازی لفظی دارند.
هوش مصنوعی: کسی که به بقا نرسیده باشد از عشق بیخبر است. نشانهٔ عشق، رسیدن به بقا پس از فانیشدن از خود است، یعنی همان فنا و بقای عارفانه.
هوش مصنوعی: قطر و محیط دایرههای افلاک، راستی و گردیِ خود را از پایداری و استواری عشق یافتهاند. یعنی نظم و گردش آسمانها بر پایهٔ عشق است.
هوش مصنوعی: دل من هنگام نماز قبلهای جز حضرت معشوق ندارد، زیرا امام این نماز عشق است.
هوش مصنوعی: همهٔ دلم از عشق پدید آمد، و چون عشق آن را جایگاهی امن دید، تمامی خود را در آن پنهان کرد.
هوش مصنوعی: گمان نکن که راه سلامت عشق تو را به مقصدی جز کشتهشدن عاشق میرساند. پایان راه عشق، فدا شدن عاشق است.
هوش مصنوعی: عشق از دل برخاست و تا ژرفای مغز تابید. جایگاه عشق درون دل و اندیشه است.
هوش مصنوعی: اما عشق کشتهٔ خود را بر خاک رها نمیکند؛ پس از کشتن او را زنده میکند، و این کرامت و معجزهٔ عشق است.
هوش مصنوعی: هرچند عشق مایهٔ دیوانگی است، کسی که با سرزنش عاشق در واقع خود عشق را سرزنش میکند نادان است.
هوش مصنوعی: دلم شکست؛ زمین و آسمان هم که جایگاه عشقاند، نتوانستهاند تاوان و بدهی عشق را بپردازند. یعنی بار عشق از توان همه بیرون است.
هوش مصنوعی: آدم از دیرباز همدم عشق است. مانند دیو مباش که با وجود همنشینی با عشق، از عشق پشیمان شوی و از آن روی بگردانی.
هوش مصنوعی: دل صفا (شاعر) جایی است که از همان لحظهای که سروِ قامت عشق در آن رویید، در آن قیامت برپاست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.