ساقیا جان جاودانه بیار
صبحدم شد می شبانه بیار
مرغ از ره رسیده ما را
از می و نقل آب و دانه بیار
از خم وحدت آن شراب کهن
ای مدیر شرابخانه بیار
گرچه مستم ولی خراب نیم
یکدو ساغر بدین بهانه بیار
طره دوست در همست و پریش
ای نسیم شمال شانه بیار
آفتابا شب فراق مرا
از دم صبحدم نشانه بیار
پادشاها بحضرت درویش
سر طاعت بر آستانه بیار
ایدل آن دلفریب را دربند
بفسون و دم و فسانه بیار
دست تثلیث را ببر بکنار
پای توحید در میانه بیار
ای مغنی بزن نوای طرب
می و چنگ و دف و چغانه بیار
زن دم از عشق در حیاض و ریاض
ماهی و مرغ در ترانه بیار
سر نه چرخ را بچنبر حال
ای بلند اختر یگانه بیار
ببر از دست صعوه دل و باز
باز لاهوتی آشیانه بیار
چند در پرده ئی درآی ببزم
بچم اندر بر و چمانه بیار
بجهان دل صفا جانی
ای جهانداور زمانه بیار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل عرفانی با ردیف «بیار» پیاپی از ساقی، نسیم، خورشید، مغنی و معشوق چیزی میخواهد. خواستهها از شراب صبحگاهی و شرابِ کهنهٔ وحدت آغاز میشود و به کنار زدن دوگانگی و آوردن توحید و رهاندن دل از نفس پست میرسد. در پایان از معشوقِ پنهان میخواهد که از پرده بیرون آید و به دل «صفا» جانی تازه ببخشد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، شرابی بیاور که جان جاودان میبخشد. صبح شده است، پس شرابی را که شب مینوشیدیم بیاور (صبوحی).
هوش مصنوعی: برای پرندهٔ جان ما که تازه از راه رسیده است، از شراب و نُقل آب و دانه بیاور. یعنی خوراک این مرغ خسته، می و نقل است.
هوش مصنوعی: ای گردانندهٔ میخانه، آن شراب کهنه را از خمِ وحدت بیاور. مقصود شرابِ معرفت و یگانگی الهی است.
هوش مصنوعی: هرچند مستم، هنوز از پا نیفتادهام. به همین بهانه یکی دو جام دیگر بیاور.
هوش مصنوعی: گیسوی معشوق درهم و پریشان است. ای نسیم شمال، شانهای بیاور و آن را مرتب کن.
هوش مصنوعی: ای خورشید، برای شب جدایی من نشانهای از دمیدن صبح بیاور. یعنی خبر پایان هجران را بده.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، در پیشگاه درویش سرِ فرمانبرداری بر آستانهاش بگذار. یعنی شکوه شاهی در برابر مقام درویش فروتر است.
هوش مصنوعی: ای دل، آن معشوقِ دلفریب را با افسون و دم و افسانه به دام بیاور و گرفتار کن.
هوش مصنوعی: دستِ سهگانهپرستی را کنار بزن و پای یگانهپرستی را به میان بیاور. یعنی دوگانگی و چندگانگی را رها کن و توحید را برگزین.
هوش مصنوعی: ای خواننده و نوازنده، آهنگ شادی بنواز و می و چنگ و دف و چغانه را حاضر کن.
هوش مصنوعی: در برکهها و باغها از عشق سخن بگو تا ماهیها و پرندگان هم به آواز درآیند.
هوش مصنوعی: ای یگانهٔ بلنداقبال، سر نُه فلک را در حلقهٔ حال و وجد گرفتار کن. یعنی آسمانها را نیز به وجد و فرمان حال درآور.
هوش مصنوعی: دل را از چنگ گنجشکِ ناتوان (نفس پست) بگیر و دوباره آن شاهبازی را بیاور که آشیانهاش در عالم لاهوت است.
هوش مصنوعی: تا کی در پرده پنهان میمانی؟ به مجلس بیا، خرامان در آغوشم بیا و جام شراب را بیاور.
هوش مصنوعی: ای فرمانروای جهان و زمانه، به جهانِ دل صفا جانی تازه ببخش. «صفا» تخلص شاعر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.