نماید گاه ابرو گه جمال آهسته آهسته
ز ابر آید برون بدر و هلال آهسته آهسته
به همواری کشیدم در بر آن سرو سهی قد را
تو ای بلبل به گوش گل بنال آهسته آهسته
از این غوغا چه حاصل میکنی واعظ در این مجلس
نداری حال، باری قیل و قال آهسته آهسته
غرور حسن در آغاز خط از غافلی باشد
که بس با سبزه گل شد پایمال آهسته آهسته
سعیدا هرچه را در دل تعلق بیشتر داری
کشی آخر از آن چیز انفعال آهسته آهسته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جلوههای ظاهری اشاره میکند و از ابرو و جمال محبوب سخن میگوید. او به بلبل سفارش میکند که با احتیاط و آرامی برای گل آواز بخواند و از بیفایدگی غوغای واعظ در مجلس انتقاد میکند. شاعر میگوید که غرور زیبایی در آغاز میتواند خطرناک باشد و با تأکید بر احساسات عاطفی، به تأثیرات آن بر دل انسان اشاره میکند. در پایان، او هشدار میدهد که هر چه بیشتر به چیزی وابسته شویم، دیر یا زود از آن دچار آسیب خواهیم شد.
هوش مصنوعی: گاهی ابرو و زیبایی با هم نمودار میشوند و به آرامی از میان ابرها بدر و هلال ظاهر میشود.
هوش مصنوعی: در کنار آن سرو بلند، راهی هموار درست کردم، تو ای بلبل، به آرامی و به نرمی برای گل آواز بخوان.
هوش مصنوعی: ای واعظ، در این جمع پر سر و صدا چه سودی برای خود میبری؟ تو در اینجا هیچ حال و احوالی نداری، پس بهتر است که به آرامی صحبت کنی و به حاشیهها نپردازی.
هوش مصنوعی: غرور زیبایی در ابتدای شعر، ناشی از ناآگاهی است و به مرور زمان، زیبایی مانند سبزهای که توسط پاها پایمال میشود، کمرنگ و ناپدید میشود.
هوش مصنوعی: هرچه بیشتر به چیزی در دل وابسته باشی، در نهایت آن چیز بر تو تأثیر میگذارد و آرام آرام تو را تحت تأثیر قرار میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.