|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اگر خواهد کسی تا روز محشر باشرف آید
ز جان و دل به طوف مرقد شاه نجف آید
ز دریای سخایش گرچه بسیار است امیدم
قناعت می کنم ز این بحر اگر سنگی به کف آید
شهیدش بر لب کوثر چو خواهد گشت بزم آرا
به رقاصی مسیحا مهر و مه با چنگ و دف آید
چه سازم مدح آل او که در مداحی ایشان
ز جوش عقده‌های در لب دریا به کف آید
سعیدا گر نبودی بنده‌ای از بندگان او
چرا از هند مهرافزا چو خورشید این طرف آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان فضائل و جایگاه بلند امام علی (ع) می‌پردازد و تاکید می‌کند که اگر کسی بخواهد با شرافت به روز قیامت برسد، باید با عشق و ادب به زیارت مرقد او برود. او از دریای سخاوت امام سخن می‌گوید و با وجود امید بسیار، به قناعت اکتفا می‌کند که حتی اگر سنگی از این دریا به دست آورد، برایش ارزشمند خواهد بود. شاعر در مدح آل علی (ع) دچار احساساتی عمیق است و از شدت عشق، کلمات به سختی در لبش جمع می‌شوند. او در انتها به عشق و نورانیت امام اشاره می‌کند و از خود می‌پرسد که اگر او بنده‌ای از بندگان امام نمی‌بود، چگونه می‌توانست به زیبایی خورشید درخشان او توجه کند.
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد تا روز قیامت با عزت و شرافت بیاید، باید با تمام وجود به زیارت مرقد امام علی (ع) در نجف برود.
هوش مصنوعی: اگرچه از دریای سخاوت او امیدوارم به چیزهای زیادی دست یابم، اما قناعت می‌کنم و اگر تنها یک سنگ هم به دستم بیفتد، همین را کافی می‌دانم.
هوش مصنوعی: هنگامی که شهید به کنار چشمه کوثر می‌رسد، جشن و شادی برپا می‌شود و مسیحا با عشق و جذابیت همراه با نواختن چنگ و دف به مراسم می‌پیوندد.
هوش مصنوعی: چه بگویم در ستایش خاندان او، وقتی که در وصف آنها آن‌چنان احساساتی می‌شوم که انگار از عمق قلبم و در کنار دریا، به کف آب می‌آید.
هوش مصنوعی: اگر تو بنده‌ای از بندگان او نمی بودی، چرا در این سوی جهان مانند خورشید، از هند نورافشانی می‌کنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.