|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احساساتی عمیق و دردناک اشاره دارد. شاعر از داغی در دل خود صحبت میکند که به خاطر عشق و غیرت به معشوق ایجاد شده است. او به زیبایی معشوق مینگرد و میگوید نشانههایی که بر چهرهاش دیده میشود در واقع درد دل اوست که به شدت در حسرت و سوختن است. به طور کلی، شعر به عشق و رنج ناشی از آن میپردازد.
هوش مصنوعی: عشق و情感 شدیدی را تجربه میکنم که نشانهاش جراحتی مانند داغ مشکین است، که به خاطر آن حتی زیبایی لالهها را هم تحتالشعاع قرار داد. این احساس شدید غیرت و عشق باعث شده که زیبایی خورشید در دلم شعلهور شود.
هوش مصنوعی: آنچه بر چهره او پیدا است، لکهای نیست؛ بلکه شبنمی از نازکی دل اوست که در آتش گل سوخته شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.