|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به تضادهای زیبایی و درد اشاره دارد. لبخند کسی برای او مانند تیغی دو دم است که هم خوشحالی و هم رنج به همراه دارد. زخم ناشی از عشق، شبیه به شاخ گلی است که در چشم او نمایان میشود. او به نظارهٔ زیباییها همواره مینگرد، اما این زیباییها به روح او آسیب میزند. در نهایت به نگرانی از خواب غفلت خود اشاره میکند و اینکه اگر نمکدان عشق خالی شود، از عواطف و احساساتش چیزی باقی نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: لبخند کسی برای من مانند شمشیری دو لبه است و زخمی که بر جگر نهاده، مثل گل در چشمان من نمایان است.
هوش مصنوعی: از تماشای آن سرو زیبا، روح من تحت تأثیر قرار گرفته است و سرو گلستان در نظر من جلوهای خاص و زیبا پیدا کرده است.
هوش مصنوعی: صبح فردا اگر بیدار شوم و غفلت نکنم، با نگاه کردن به نمکدان، احساس خاصی در من شکل میگیرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من
شاخ گل است زخم نمایان به چشم من
گشته است از نظاره آن سرو جامه زیب
سوهان روح، سرو گلستان به چشم من
صبح دگر شود ز پی خواب غفلتم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.