|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات عمیق و درد دل خود سخن میگوید. او با ناله و فریاد از دلی شکسته صحبت میکند و بیان میکند که لباس آرامش و خوشیاش را غم از او گرفته است. همچنین، او به زیبایی و کمان حسن ماه کنعان اشاره میکند و میگوید که اثر حسنین از زیبایی آن، در دل او نقش بسته است. این اشعار به خوبی بیانگر ترکیبی از عشق و اندوه هستند.
هوش مصنوعی: چه چیزی به من رخ داده است که دل من از درد ناله و فریاد میکند؟ دیگر عذابها و غمها را از دوشم برمیدارم و به دنبال آرامش میگردم.
هوش مصنوعی: چشمان زیبا و دلربای تو به گونهای است که از طرفی به شدت جذاب و تحریککننده است و از طرف دیگر، جذابیت تو تمام چهرهات را در بر گرفته و مانند یک علامت سیاه که از یک گوش به گوش دیگر دراز شده، دیده میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.