پروای مرگ نیست گدای برهنه را
سیل آب زندگی است سرای برهنه را
ایمن مشو به فقر ز اهل حسد که هست
صد چشم بد ز آبله، پای برهنه را
پوشیده دار فقر که سگ سیرتان دهر
در پوست می فتند گدای برهنه را
حسن از لباس شرم برآید گشاده روی
در پرده نیست صبر، نوای برهنه را
عریان شو از لباس که از بوی پیرهن
تشریف می دهند صبای برهنه را
بی پاره جگر نبود آه را اثر
از لشکرست فتح، لوای برهنه را
بگشا گره ز جبهه که هرگز نمی شود
جوشن حجاب، تیغ قضای برهنه را
خورشید و مه به روز و شب از حله های نور
آماده می کنند قبای برهنه را
دست از طمع بشوی که در آستین بود
پیرایه قبول، دعای برهنه را
پیداست با لباس پرستان چها کنند
جمعی که می کنند قبای برهنه را
در آفتاب حشر نبیند برهنگی
پوشیده است هر که گدای برهنه را
از عیب خلق چشم بپوشان که اهل شرم
از چشم خود کنند قبای برهنه را
صائب برون ز سینه مده داغ عشق را
ستار باش سوخته های برهنه را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل حول ردیف «برهنه» دربارهٔ فقر، بیتعلقی و عیبپوشی است. صائب از یک سو بیچیزی را مایهٔ بیباکی و پذیرفته شدن دعا میداند و از سوی دیگر هشدار میدهد که فقر را آشکار نکنی، چون حسودان و بدخویان به جان برهنگان میافتند. در بیتهای پایانی به پوشاندن برهنگان و چشمپوشی از عیب مردم سفارش میکند و در مقطع، خود را به نهان داشتن داغ عشق و پردهپوشی بر سوختگان میخواند.
هوش مصنوعی: گدای برهنه و بیچیز از مرگ نمیهراسد؛ برای خانهای که چیزی در آن نیست، سیل نه ویرانگر بلکه آب زندگی است، چون چیزی برای از دست دادن ندارد.
هوش مصنوعی: گمان مکن که با فقیر شدن از آزار حسودان در امانی؛ پای برهنه از تاولهایش صد چشم بد دارد، یعنی حتی بیچیزی هم از چشمزخم و آسیب در امان نیست.
هوش مصنوعی: فقر خود را پنهان کن، زیرا مردم سگخوی روزگار به جان گدای برهنه میافتند و پوستش را میدرند و او را آزار و بدگویی میکنند.
هوش مصنوعی: زیبایی سرانجام از جامهٔ شرم بیرون میآید و آشکار میشود؛ همانگونه که نوای بیپرده و آشکار تاب پنهان ماندن در پرده را ندارد.
هوش مصنوعی: از جامه و تعلقات برهنه شو؛ چنانکه باد صبا که برهنه است، از بوی پیراهن یار خلعت و افتخار مییابد. یعنی رهایی از تعلق، مایهٔ رسیدن به عنایت معشوق است.
هوش مصنوعی: آهی که با پارههای جگر همراه نباشد اثری ندارد؛ همانگونه که پرچم تنها، بیلشکر، پیروزی نمیآورد.
هوش مصنوعی: گره از پیشانی بگشا و گشادهرو باش، زیرا هیچ زرهی نمیتواند جلوی شمشیر برهنهٔ قضا را بگیرد؛ پس اندوه و ترس بیهوده است.
هوش مصنوعی: خورشید در روز و ماه در شب، از جامههای نور برای برهنگان قبا آماده میکنند؛ یعنی روزی و پوشش بیچیزان را آسمان فراهم میکند.
هوش مصنوعی: از طمع دست بشوی، زیرا دعای کسی که دستش از مال تهی است، زیور قبول را در آستین دارد و پذیرفته میشود.
هوش مصنوعی: آشکار است کسانی که قبای برهنگان را هم از تنشان درمیآورند، با مردم ثروتمند و جامهدار چه رفتاری خواهند داشت.
هوش مصنوعی: هر کس گدای برهنهای را بپوشاند، در گرمای خورشید روز رستاخیز برهنه و بیپناه نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: از عیبهای مردم چشم بپوش، زیرا اهل حیا با فروبستن چشم خود بر برهنگان، برای آنان قبا میسازند و عیبشان را میپوشانند.
هوش مصنوعی: ای صائب، داغ عشق را از سینه بیرون مینداز و آشکار مکن؛ پوشانندهٔ سوختگانِ برهنه، یعنی عاشقانِ سوختهدل، باش و رازشان را نگه دار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.