به توحید خدا همچون الف گویاست تنهایی
دویی در پله شرک است و بی همتاست تنهایی
تجرد پیشگان را نیست کثرت مانع از وحدت
که در دریای لشکر چون علم تنهاست تنهایی
به اندک سختیی رو از تو گردانند همراهان
روی گر در دهان اژدها همپاست تنهایی
حدیث قاف و عنقا را مدان افسانه چون طفلان
که کوه قاف کنج عزلت و عنقاست تنهایی
دل رم کرده هر کس را بود در سینه، می داند
که صحبت دامگاه و دامن صحراست تنهایی
تجرد شهپر پرواز گردون شد مسیحا را
زمین گیرست جمعیت، فلک پیماست تنهایی
چو مرغ خانگی بر گرد آب و گل نمی گردد
همای خوش نشین اوج استغناست تنهایی
چو بوی گل که در آغوش گل با گل نیامیزد
اگر چه هست در دنیا، نه در دنیاست تنهایی
ز خود دورافکند چون نافه صائب سایه خود را
غزال وحشی دامان این صحراست تنهایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش تنهایی و تجرد است. صائب تنهایی را نشانهٔ توحید، همراه وفادار در سختیها، سیمرغ کوه قاف و مایهٔ عروج مسیح میشمارد و همنشینی با مردم را دام و مایهٔ زمینگیری میداند. در پایان، تنهایی را چون بوی گل و آهوی وحشی تصویر میکند که در دنیاست ولی به دنیا نمیآمیزد و حتی سایهٔ خود را از خود دور میکند.
هوش مصنوعی: تنهایی مانند حرف الف که یکی است و تک، به یگانگی خدا گواهی میدهد. دوگانگی پلهای به سوی شرک است و تنهایی بیهمتاست.
هوش مصنوعی: برای کسانی که پیشهشان وارستگی و تجرد است، بودن در میان جمع مانع یگانگی و وحدت نیست؛ همانگونه که پرچم در میان دریای لشکر باز هم تنها و یکتاست.
هوش مصنوعی: همراهان با اندکی سختی از تو روی برمیگردانند، اما اگر به دهان اژدها هم بروی، تنهایی همچنان همراه و همگام تو میماند.
هوش مصنوعی: داستان کوه قاف و سیمرغ را مانند کودکان افسانه مپندار؛ کوه قاف همان گوشهٔ عزلت است و سیمرغ همان تنهایی.
هوش مصنوعی: هر کس دلی رمیده و گریزان از مردم در سینه داشته باشد، میداند که همنشینی با مردم دام است و تنهایی گسترهٔ آزاد صحرا.
هوش مصنوعی: وارستگی و تجرد برای مسیح بال پرواز به آسمان شد؛ جمع و دلبستگی آدم را زمینگیر میکند و تنهایی آسمانپیماست.
هوش مصنوعی: تنهایی مانند مرغ خانگی گرد آب و گل و دانه نمیگردد؛ بلکه همای بلندنشینی است که بر اوج بینیازی جای دارد.
هوش مصنوعی: تنهایی مانند بوی گل است که در آغوش گل هست ولی با آن نمیآمیزد؛ انسان تنها هرچند در دنیاست، دل در دنیا ندارد.
هوش مصنوعی: صائب، تنهایی آهوی وحشی دامن این صحراست که مانند آهوی مشک که نافه را از خود میافکند، حتی سایهٔ خود را هم از خود دور میکند و هیچ همراهی را برنمیتابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.