جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی
این حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی
آستانش سجده گاه سرفرازان می شود
هر که چون محراب از دنیا کند پهلو تهی
رفت بر باد فنا در یک نفس عمر حباب
این سزای آن که از دریا کند پهلو تهی
دامن نقصان مده از کف که چون گردد تمام
مه ز خورشید جهان آرا کند پهلو تهی
اهل بینش (را) گزیر از سختی ایام نیست
این شراری نیست کز خارا کند پهلو تهی
زین گرانجانان که کوه قاف ازیشان شد سبک
وقت آن کس خوش که چون عنقا کند پهلو تهی
در گلستانی که اشک ما سراسر می رود
لاله از شبنم ز استغنا کند پهلو تهی
از شبیخون اجل صائب نگردد مضطرب
هر که پیش از مرگ از دنیا کند پهلو تهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «کند پهلو تهی» به ستایش کنارهگیری از دنیا و نکوهش جدایی از اصل میپردازد. شاعر حباب را که از دریا جدا میشود و زود نابود میشود، و ماه تمام را که از خورشید دور میافتد، نمونهٔ زیان جدایی میآورد. در برابر، محراب و عنقا نماد دلکندن از دنیا و دوری از گرانجاناناند. در بیت پایانی نتیجه میگیرد که هر کس پیش از مرگ از دنیا دل بکند، از مرگ هراسی ندارد.
هوش مصنوعی: محال است که جام از شراب خالی بماند و از آن کناره بگیرد؛ جام مانند حباب نیست که درونش تهی باشد و از دریا جدا شود. جام همیشه پر و همدم باده است.
هوش مصنوعی: هر کس مانند محراب، که میانش تهی است، از دنیا کناره بگیرد و دل از آن خالی کند، درگاهش جای سجدهٔ بزرگان و سربلندان میشود.
هوش مصنوعی: عمر حباب در یک دم بر باد نابودی رفت. این کیفر کسی است که از دریا، یعنی از اصل خود، جدا شود و کناره بگیرد.
هوش مصنوعی: نقصان و فروتنی را از دست مده، زیرا ماه وقتی کامل و بدر میشود، از خورشید دور میافتد و رو به روی آن قرار میگیرد. کمالیافتن و غرور، آدمی را از سرچشمهٔ نور جدا میکند.
هوش مصنوعی: اهل بینش از سختیهای روزگار گریزی ندارند. بینش مانند شراری است که از سنگ خارا زاده میشود و نمیتواند از آن جدا باشد؛ پس روشنبینی از دل سختیها پدید میآید.
هوش مصنوعی: از این آدمهای گرانجان و ملالآور، که کوه قاف در برابر سنگینیشان سبک مینماید، خوشا به حال کسی که مانند عنقا از چشمها پنهان شود و از ایشان کناره بگیرد.
هوش مصنوعی: در گلستانی که اشک ما همهجا روان است، لاله از سر بینیازی شبنم را نمیپذیرد، زیرا اشک ما او را سیراب کرده است.
هوش مصنوعی: صائب، هر کس پیش از مرگ از دنیا دل بکند و از آن کناره بگیرد، از هجوم ناگهانی مرگ پریشان و هراسان نمیشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زاهد از خشکی است کز مینا کند پهلو تهی
ساحل لب تشنه از دریا کند پهلو تهی
از نسیم حرف سرد این نصیحت پیشگان
شمع بزم ما مباد از ما کند پهلو تهی
شهرتش چون قاف بر اطراف عالم می دود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.