چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن
کز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
لذت باقی به دست آور درین پایان عمر
تا به کی صائب ز لذت های فانی برخوری؟
خق کن باخلق تا از زندگانی برخوری
بر دل پیران مخور تا از جوانی برخوری
با حضور دل ز لذت های دنیا صلح کن
تا هم اینجا از بهشت جاودانی برخوری
طاعت خود را ز چشم مردمان پوشیده دار
چشم اگر داری که از لطف نهانی برخوری
جهد کن پیش از طلوع صبح چشمی باز کن
تا ز فیض سر به مهر آسمانی برخوری
خون دل خور، مهر زن یک چند بر لب غنچه وار
تا درین باغ از نسیم شادمانی برخوری
کوزه سربسته خشک از بحر می آید برون
نیست ممکن با بدن زان یار جانی برخوری
همچو عیسی روح خود را صاف کن از درد تن
تا ز سر جوش شراب آسمانی برخوری
تلخ گویان را هدایت می کند بادام قند
کز وصال شکر از شیرین زبانی برخوری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مجموعهای از اندرزهای اخلاقی و عرفانی است با ردیف «برخوری» که راه بهرهمندی حقیقی را نشان میدهد: خوشخویی با مردم، نیازردن پیران، پنهان داشتن عبادت، سحرخیزی، خاموشی و صبر. شاعر تأکید میکند که تا جان در بند تن است نمیتوان به یار جانی رسید و باید مانند عیسی روح را از آلایش تن پاک کرد. در مقطع، صائب خود را سرزنش میکند که در پایان عمر باید به جای لذتهای فانی لذتی باقی بجوید.
هوش مصنوعی: مانند گل رعنا که درونش سرخ و بیرونش زرد است، در روزگار بهار جوانی بکوش تا هم از دلِ پرخون (رنج و درد عشق) و هم از رنگ زرد خزانی (رخسار زرد) بهره بگیری.
هوش مصنوعی: صائب، اکنون که عمر به پایان نزدیک شده، لذتی ماندگار به دست بیاور. تا کی میخواهی از لذتهای گذرا و نابودشدنی بهره ببری؟
هوش مصنوعی: با مردم خوشخو و نرمرفتار باش تا از زندگی بهره ببری. دل پیران را نیازار تا از جوانی خود برخوردار شوی.
هوش مصنوعی: با حضور قلب از لذتهای دنیا دست بکش و به اندک آن قانع باش تا همینجا در دنیا از بهشت جاودان بهرهمند شوی.
هوش مصنوعی: اگر امید داری که لطف پنهان خداوند شامل حالت شود، عبادت خود را از چشم مردم پنهان نگه دار و ریاکاری نکن.
هوش مصنوعی: بکوش پیش از برآمدن صبح بیدار شوی و چشم بگشایی (به شبزندهداری و عبادت سحر) تا از فیض نهفته و سربستهٔ آسمانی بهره بگیری.
هوش مصنوعی: چندی مانند غنچه خون دل بخور و لب را مُهر کن و خاموش بمان، تا همانگونه که غنچه با نسیم میشکفد، تو نیز در این باغ از نسیم شادی بهرهمند شوی.
هوش مصنوعی: کوزهٔ سربسته از دریا خشک بیرون میآید؛ همچنین تا در بند تن باشی ممکن نیست از آن یار جانپرور بهرهای ببری.
هوش مصنوعی: مانند عیسی که سبکبار به آسمان رفت، روح خود را از دُردِ تن پاک کن تا از نخستین جوشش شراب آسمانی برخوردار شوی.
هوش مصنوعی: بادامِ قندپوش به تلخگویان راه مینماید که اگر با شکر همنشین شوی، تو نیز شیرینزبان میشوی؛ یعنی با همنشینی شیرینسخنان، تلخی زبان را کنار بگذار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.