در دل من رشته آمال می گردد گره
زلف در این تنگنا چون خال می گردد گره
نطق من در وقت عرض حال می گردد گره
حال چون آمد زبان قال می گردد گره
گرد سرگردیدن ما گرد دل گردیدن است
در حضور شمع ما را بال می گردد گره
صحبت افسردگان افسردگی می آورد
اشک نیسان در صدف فی الحال می گردد گره
آتشین تبخال باشد حاصل موج سراب
در دل آخر رشته آمال می گردد گره
بستگی دارد گشایش ها مهیا پیش دست
گفتگو کم در زبان لال می گردد گره
خرج خاک تیره می گردد چو قارون دانه اش
در دل هر کس که حرص مال می گردد گره
از تأمل می شود کوتاه راه دور عشق
راهرو اینجا ز استعجال می گردد گره
رزق من امروز تنگ از چشم تنگ چرخ نیست
آب من پیوسته در غربال می گردد گره
هست هر کس را که باغ دلگشایی در نظر
در پس زانو چو اهل حال می گردد گره
رنگ و بو هم می شود روشندلان را سنگ راه
گر عرق بر چهره های آل می گردد گره
مهر خاموشی نگیرد پیش آه گرم را
تب کجا در عقده تبخال می گردد گره؟
عقده مشکل حریف ناخن الماس نیست
آرزو کی در دل اقبال می گردد گره؟
ناله من هر کجا طومار خونین وا کند
بلبلان را سر به زیر بال می گردد گره
همچو مردان بگسل از سوزن کز این دجال چشم
رشته بی قید را دنبال می گردد گره
بر لب آتش بیان صائب از دلبستگی
گفتگوی عشق چون تبخال می گردد گره



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «میگردد گره» تصویرهای گوناگونی از بسته شدن و گره خوردن میسازد: گره آرزو در دل، بند آمدن زبان هنگام حال، بسته شدن قطرهٔ نیسان در صدف و تبخال بر لب تشنه. شاعر حرص و شتاب و دلبستگی را مایهٔ گرفتاری میداند و تأمل و خاموشی و بریدن از تعلق را راه گشایش. در پایان، خود را گرفتار دلبستگی میبیند که سخن عشق را چون تبخال بر لبش گره کرده است.
هوش مصنوعی: رشتهٔ آرزوهایم در دلم گره خورده است؛ دلم چنان تنگ است که زلف هم در این تنگنا مانند خالی کوچک گره میشود و جمع میگردد.
هوش مصنوعی: هنگامی که میخواهم حال خود را بازگویم، سخنم گره میخورد و بند میآید؛ چون حال (وجد و حالت درونی) برسد، زبانِ گفتار بسته میشود.
هوش مصنوعی: گرد سر معشوق گشتن ما در حقیقت گرد دل خود گشتن است؛ ما مانند پروانهایم که در برابر شمع بالش گره میخورد و از کار میافتد.
هوش مصنوعی: همنشینی با افسردهدلان آدم را افسرده میکند؛ چنانکه قطرهٔ باران نیسان به محض رسیدن به صدف بسته و سخت میشود و مروارید میگردد.
هوش مصنوعی: حاصل دویدن پی موج سراب جز تبخالِ سوزان بر لب تشنه نیست؛ همچنین رشتهٔ آرزوها سرانجام در دل گره میشود و به جایی نمیرسد.
هوش مصنوعی: در بستگی و گرفتاری، گشایشها آماده و در دسترس است؛ زبان لال کمتر در گفتگو گره میخورد، یعنی خاموشی از گرفتاری میرهاند.
هوش مصنوعی: در دل هر کس که حرص مال گره ببندد، مانند قارون همهٔ داراییاش (چون دانه) خوراک خاک تیره میشود و در زمین فرو میرود.
هوش مصنوعی: راه دور عشق با درنگ و تأمل کوتاه میشود؛ رهرو در این راه از شتابزدگی گره میخورد و بازمیماند.
هوش مصنوعی: تنگی روزی امروز من از تنگچشمی فلک نیست؛ آب من همیشه در غربال گره میشود، یعنی بخت من چنین است که روزیام نگه داشته نمیشود و محال است.
هوش مصنوعی: هر کس باغی دلگشا در نظر دارد، مانند اهل حال سر بر زانو مینهد و در خود فرو میرود؛ باغ دلگشای او در درون اوست.
هوش مصنوعی: رنگ و بوی ظاهری هم برای روشندلان مانع راه میشود؛ چنانکه عرق بر چهرههای سرخ گره میبندد و دانهدانه میماند.
هوش مصنوعی: مهر خاموشی نمیتواند جلوی آه گرم را بگیرد؛ همانگونه که تب در گرهِ تبخال حبس نمیشود.
هوش مصنوعی: گره مشکل حریف ناخن الماسگون همت نیست؛ آرزو هرگز در دل صاحب اقبال گره نمیماند و برآورده میشود.
هوش مصنوعی: هرجا نالهٔ من طومار خونین شکایتش را بگشاید، بلبلان از شرم سر زیر بال میبرند و نالهشان در گلو گره میشود.
هوش مصنوعی: مانند مردان راه از سوزن (تعلق) دل بکن؛ زیرا این یکچشمِ دجالصفت، رشتهٔ آزاد را به دنبال خود میکشد و گرهدار میکند؛ اشاره به سوزن همراه عیسی که مانع عروج او شد.
هوش مصنوعی: صائب، از دلبستگی، سخن عشق بر لب آتشینگفتار تو مانند تبخال گره میشود و بیرون نمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.