از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشو
چشم می خواهی ز بوی پیرهن غافل مشو
چون نمی آید به چشم از بس لطافت نوبهار
از تماشای گل و سرو و سمن غافل مشو
دیدنی دارند جمعی کز سفر باز آمدند
زینهار از تازه رویان چمن غافل مشو
میوه فردوس می بخشد حیات جاودان
ای دل بیمار ازان سیب ذقن غافل مشو
چون ز محفل پای نتوانی کشیدن همچو شمع
از حضور خلوت در انجمن غافل مشو
چون خرابی نیست معماری بنای جسم را
تا نفس داری ز تعمیر بدن غافل مشو
صبح و شام چرخ کم فرصت به هم پیوسته است
در لباس زندگانی از کفن غافل مشو
گرچه از گفتار شیرین چون شکر دل می بری
از شکر ای طوطی شیرین سخن غافل مشو
از چه خس پوش می دارند بینایان خطر
در زمان خط ازان چاه ذقن غافل مشو
شکر این معنی که در غربت عزیزی یافتی
حق شناسی کن، ز اخوان وطن غافل مشو
چون عقیق از سیم و زر هر چند یابی خانه ها
دل منه بر غربت، از یاد یمن غافل مشو
نیست چون مستی کلیدی مخزن اسرار را
در بهار از ناله مرغ چمن غافل مشو
خاک غربت را ز بوی خوش معنبر ساختی
بیش ازین ای نافه از ناف ختن غافل مشو
دیدی از اخوان چه پیش آمد عزیز مصر را
از تهی چشمان صحرای وطن غافل مشو
چشم پاک من نگه دارد ز آفت حسن را
گر ز خود غافل شوی، باری ز من غافل مشو
در سیاهی صائب آب زندگانی مدغم است
زینهار از خال آن کنج دهن غافل مشو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی با ردیف «غافل مشو» که در هر بیت چیزی را برای غفلتنکردن پیش مینهد: بوی پیراهن یوسف، تماشای بهار، زیباییهای یار، یاد مرگ و نگهداری تن. در میانهٔ غزل با تمثیل یوسف، عقیق یمن و نافهٔ ختن، کسی را که در غربت عزت یافته به یاد وطن و هموطنان میخواند و او را از حسادت برادران برحذر میدارد. پایان غزل به خال یار و آب حیاتِ نهفته در سیاهی بازمیگردد.
هوش مصنوعی: ای کسی که مانند یعقوب در کلبهٔ اندوه نشستهای، از نسیم غافل مباش؛ اگر بینایی میخواهی، بوی پیراهن یار را دریاب، چنانکه بوی پیراهن یوسف چشم یعقوب را بینا کرد.
هوش مصنوعی: بهار از بس لطیف است به چشم دیده نمیشود؛ پس دستکم از تماشای گل و سرو و یاسمن که نشانههای آناند غافل مباش.
هوش مصنوعی: گلها و سبزهها مانند کسانیاند که از سفر برگشتهاند و دیدارشان ارزش دارد؛ مبادا از این تازهرویان باغ غافل بمانی.
هوش مصنوعی: میوهٔ بهشت زندگی جاوید میبخشد؛ ای دل بیمار، از چانهٔ سیبمانند یار که همان میوهٔ بهشتی است غافل مباش.
هوش مصنوعی: اکنون که مانند شمع نمیتوانی از جمع کناره بگیری، در میان جمع هم دلت را با خدا تنها نگه دار و از «خلوت در انجمن» غافل مباش.
هوش مصنوعی: چون هیچ معماری بنای تن را پس از ویرانی دوباره نمیسازد، تا نفس داری از نگهداری و آبادکردن تن غافل مباش.
هوش مصنوعی: صبح و شام این روزگارِ کمفرصت به هم چسبیده و عمر بهسرعت میگذرد؛ پس در جامهٔ زندگی از کفن مرگ غافل مباش.
هوش مصنوعی: ای طوطی شیرینسخن، هرچند با سخن شیرینت مانند شکر دلها را میربایی، از شکر، یعنی سپاسگزاری و نیز منبع شیرینی، غافل مباش.
هوش مصنوعی: بینایان از چاهی که با خس پوشیده شده بیشتر میترسند؛ پس هنگامی که خط بر چهرهٔ یار روییده، از چاه زنخدان او غافل مباش که خطرناکتر شده است.
هوش مصنوعی: به شکرانهٔ آنکه در غربت عزت یافتی، حقشناس باش و از برادران و هموطنانت غافل مباش؛ اشاره به یوسف که در مصر عزیز شد.
هوش مصنوعی: اگرچه مانند عقیق در نگینخانههای سیم و زر جا بیابی، به غربت دل مبند و یاد یمن را که زادگاه عقیق است فراموش مکن.
هوش مصنوعی: چون برای گشودن گنجینهٔ رازها کلیدی چون مستی نیست، در بهار از نالهٔ مرغ باغ که مستی میآورد غافل مباش.
هوش مصنوعی: ای نافهٔ مشک، خاک غربت را با بوی خوشت معطر کردی؛ دیگر بیش از این از ناف ختن، یعنی زادگاهت، غافل مباش.
هوش مصنوعی: دیدی برادران با یوسف، عزیز مصر، چه کردند؛ پس از حسودانِ تنگچشم وطن غافل مباش و از آنان برحذر باش.
هوش مصنوعی: چشم پاک من زیبایی تو را از آسیب نگه میدارد؛ اگر از خودت هم غافل شوی، دستکم از من غافل مباش.
هوش مصنوعی: صائب، آب حیات در تاریکی نهفته است؛ پس زنهار از خال سیاه کنار دهان یار که آب حیات را در خود دارد غافل مباش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.