نشود دام رهم جلوه هر تر دامن
می کشد موجه من از کف کوثر دامن
با جگر سوختگان صحبت من درگیرد
نزنم همچو شرر دست به هر تردامن
نیست یک شب که به قصد دل مینایی من
آسمان سنگ کواکب نکند در دامن
دست در دامن خورشید سبکسیر نزد
بر کمر هر که نزد چون مه انور دامن
هر که خواهد که درین باغ سرافراز شود
پای چون سرو همان به که کشد در دامن
تا گلی بر سر شاخ است درین عبرتگاه
نزند بر کمر این طارم اخضر دامن
جلوه نشو و نما بی مدد غیر خوش است
می کشد سرو من از منت کوثر دامن
پنجه زور جنون وقف گریبان من است
غنچه را چون نفتد چاک (حسد در) دامن؟
خلق خوش عود بود انجمن مردان را
چون زنان پهن مکن بر سر مجمر دامن
آنقدر خامه صائب گهرافشانی کرد
که شد از گوهر او خاک توانگر دامن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از پاکدامنی و بینیازی خود سخن میگوید: از آلودگان، و حتی از منت آب کوثر، دامن میکشد و تنها با دلسوختگان همدم است. در میانهٔ غزل از ستم آسمان بر دل نازک خود و بر هر شکوفایی شکایت میکند. سپس توصیه میکند که برای رسیدن به مقصود باید کوشید، در عین حال قناعت پیشه کرد و خوشبویی را در خوی نیک جست. در پایان، فراوانی گوهرهای سخن خود را میستاید.
هوش مصنوعی: جلوه و فریبندگی هیچ آلودهدامنی نمیتواند دامی بر سر راه من شود. موج پاکی من حتی از دست آب کوثر هم دامن میکشد و از آن کناره میگیرد.
هوش مصنوعی: همنشینی من فقط با دلسوختگان گرم میگیرد. مانند شرر که در چیز خیس نمیگیرد، من هم با هر آلودهدامنی درنمیآمیزم.
هوش مصنوعی: شبی نیست که آسمان به قصد شکستن دل شیشهای و نازک من، دامنش را از سنگ ستارگان پر نکند. ستارهها مانند سنگهایی هستند که فلک برای شکستن دل من گرد میآورد.
هوش مصنوعی: کسی که مانند ماه روشن دامن به کمر نزد و برای کوشش آماده نشد، هرگز به دامن خورشید تیزرو نرسید. بیتلاش و آمادگی به مقصود بلند نمیتوان رسید.
هوش مصنوعی: هر که میخواهد در این باغ جهان سربلند شود، بهتر است مانند سرو پای خود را در دامن بکشد. یعنی قناعت کند و از سرگردانی و طلب دست بردارد.
هوش مصنوعی: در این جهانِ عبرتآموز، تا گلی بر سر شاخه باقی است، این فلک سبزرنگ دامن به کمر نمیزند و از کار ویرانگری خود دست نمیکشد. یعنی آسمان آرام نمیگیرد تا همهٔ شکوفاییها را از میان ببرد.
هوش مصنوعی: بالیدن و رشد کردن بییاری دیگران خوش است. از همین روست که سرو من از منت آب کوثر هم دامن میکشد و آن را نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: نیروی پنجهٔ دیوانگی یکسره صرف دریدن گریبان من شده است. پس چگونه غنچه از سر حسد بر این گریبان دریده، دامن خود را چاک نزند؟
هوش مصنوعی: عودِ خوشبوی محفل مردان، اخلاق نیکوست. پس مانند زنان دامنت را بر سر آتشدان پهن نکن تا جامهات خوشبو شود، بلکه با خوی خوش خوشبو باش.
هوش مصنوعی: قلم صائب چنان گوهر سخن پراکند که دامن خاک از گوهرهای آن توانگر شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.