عاشق سلسله زلف گرهگیرم من
روزگاری است که دیوانه زنجیرم من
نکنم چشم به هر نقش سبکسیر سیاه
محو یک نقش چو آیینه تصویرم من
مرغ بی پر به چه امید قفس را شکند؟
ورنه دلتنگ ازین عالم دلگیرم من
داد آرام در آغوش هدف خواهم داد
در کمانخانه افلاک اگر تیرم من
نشود دیده من باز چو بادام به سنگ
بس که از دیدن اوضاع جهان سیرم من
راست گفتاری من رایت اقبال من است
همچو صبح از نفس صدق، جهانگیرم من
در و دیوار شود بال و پر وحشت من
نیست از غفلت اگر در پی تعمیرم من
هست با مردم دیوانه سر و کار مرا
دل همان طفل مزاج است اگر پیرم من
بهر آزادی من شب همه شب می نالد
بس که از بی گنهی بار به زنجیرم من
گرچه صائب شود از من گره عالم باز
عاجز قوت سر پنجه تقدیرم من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر خود را عاشق و دیوانهٔ زنجیری زلف یار میخواند که تنها به یک چهره دل بسته است. او از دنیا سیر و دلتنگ است، اما مانند پرندهٔ بیبال توان رهایی ندارد و آرامش را تنها در رسیدن به مقصود میداند. از راستگویی و دل کودکوار خود سخن میگوید و از بیگناهی خود در بند. در پایان اعتراف میکند که با همهٔ تواناییاش در گرهگشایی، در برابر تقدیر درمانده است.
هوش مصنوعی: من عاشق حلقههای زلف پرپیچوخم یارم و مدتهاست که مانند دیوانهای در بند این زنجیر گرفتارم.
هوش مصنوعی: به هر نقش و صورت زیبای گذرا و ناپایدار چشم نمیدوزم. مانند آیینهای که تصویری در آن ثابت مانده، تنها محو یک چهرهام.
هوش مصنوعی: پرندهای که بال ندارد به چه امیدی قفس را بشکند؟ وگرنه من هم از این جهان تنگ و غمافزا دلتنگم. یعنی ناتوانی مرا از رهایی بازداشته است، نه رضایت از این دنیا.
هوش مصنوعی: اگر من تیری در کمان آسمان باشم، تنها وقتی به هدف برسم و در آغوش آن جای گیرم، به آرامش کامل خواهم رسید. پیش از رسیدن به مقصود آرام ندارم.
هوش مصنوعی: چشم من مانند بادام که با سنگ شکسته و گشوده میشود، با هیچ فشاری باز نمیشود، زیرا از دیدن اوضاع جهان بهکلی سیر و بیزار شدهام.
هوش مصنوعی: راستگویی من پرچم بخت و سعادت من است. همانگونه که صبح صادق با دم راستین خود جهان را روشن و تسخیر میکند، من نیز با صداقت جهان را میگیرم.
هوش مصنوعی: بیقراری و رمیدگی من چنان است که در و دیوار خانه برایم بال و پر پرواز میشود. اگر به ساختن و آباد کردن مشغولم، از سر غفلت نیست؛ میدانم که هیچ بنایی مرا پایبند نمیکند.
هوش مصنوعی: سروکار من با دیوانگان و عاشقان است. اگرچه پیر شدهام، دلم همچنان مانند کودک بازیگوش و شیداست.
هوش مصنوعی: چون بیگناه به زنجیر افتادهام و برای زنجیر بار سنگینی شدهام، خود زنجیر هم تمام شب برای آزادی من ناله میکند. صدای زنجیر به ناله تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: ای صائب، هرچند گره کار جهان به دست من گشوده میشود، در برابر نیروی پنجهٔ تقدیر ناتوانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عاشق سلسلهٔ زلف گرهگیرم من
روزگاری است که دیوانهٔ زنجیرم من
نکنم چشم به هر نقش سبکسیر سیاه
محو یک نقش چو آیینهٔ تصویرم من
مرغ بیپر به چه امید قفس را شکند؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.