تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن
ای ستمگر رشته امید ما کوته مکن
می شود جان تازه از آواز پای آشنا
از مزار کشتگان خویش پا کوته مکن
کشتی بی بادبان کمتر به ساحل می رسد
دست از دامان مردان خدا کوته مکن
سرسری از فیض صحرای طلب نتوان گذشت
از شتاب این راه را ای رهنما کوته مکن
بی کشش نتوان به پای آهن این ره را برید
دست خود ای سوزن از آهن ربا کوته مکن
می گشاید از دعا هر عقده مشکل که هست
مشکلی چون رودهد دست از دعا کوته مکن
شمع را فانوس از آفات می دارد نگاه
دست از دامان آن گلگون قبا کوته مکن
شکر این معنی که داری در حریم غنچه راه
از قفس پای خود ای باد صبا کوته مکن
می شود صائب دعا در دامن شب مستجاب
دست خود زنهار ازان زلف دوتا کوتاه مکن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی با ردیف «کوته مکن» که در هر بیت از کوتاه نکردن چیزی سخن میگوید. از زلف معشوق و دیدار مزار عاشقان آغاز میکند، سپس به پند عرفانی میرسد: دست از دامن مردان خدا و از دعا برنداشتن، و شتاب نکردن در راه طلب و نیاز به جذبه. در پایان زلف سیاه معشوق را به شب، که هنگام پذیرش دعاست، مانند میکند و دست کشیدن از آن را روا نمیداند.
هوش مصنوعی: ای معشوق ستمگر، تا وقتی خط بر چهرهات نروییده، زلفت را کوتاه نکن؛ چون زلف بلند تو رشتهٔ امید ماست و کوتاه کردنش امید ما را کوتاه میکند.
هوش مصنوعی: صدای پای آشنا جان را تازه میکند؛ پس از سر مزار کشتگانِ عشقت پا نکش و به دیدارشان بیا تا زنده شوند.
هوش مصنوعی: همانطور که کشتی بیبادبان کمتر به ساحل میرسد، سالک نیز بییاری مردان خدا به مقصد نمیرسد؛ پس دست از دامن آنان برندار.
هوش مصنوعی: از برکت صحرای طلب نباید سرسری گذشت؛ ای راهنما، با شتاب این راه را کوتاه نکن و بگذار از هر منزلش بهره ببریم.
هوش مصنوعی: این راه را با پای خود، حتی اگر از آهن باشد، بیکشش و جاذبه نمیتوان پیمود؛ ای سوزن، دستت را از آهنربا کوتاه نکن. یعنی سالک بیجذبهٔ الهی به جایی نمیرسد.
هوش مصنوعی: هر گره دشواری با دعا گشوده میشود؛ پس هرگاه مشکلی پیش آمد، دست از دعا برندار.
هوش مصنوعی: فانوس شمع را از آسیبها نگه میدارد؛ تو نیز دست از دامن آن معشوقِ سرخجامه برندار، که پناه و نگهبان توست.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، به شکرانهٔ اینکه به حریم غنچه راه داری، از رفتن به سوی قفس و رساندن بوی گل به مرغان اسیر دریغ نکن.
هوش مصنوعی: صائب، دعا در دل شب پذیرفته میشود؛ پس زنهار دستت را از آن زلف دوتا و سیاه که مانند شب است کوتاه نکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.