چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟
تا کی این مشت نمک در چشم خواب انداختن؟
گرچه از من خامتر صیدی ندارد کوی عشق
می توان در سینه گرمم کباب انداختن
بس که از خواب پریشان چشم من ترسیده است
چشم نتوانم به چشم نیمخواب انداختن
گر نیندازد، ستم بر نوبهار خود کند
در خزان هر کس که بتواند شراب انداختن
در میان دلبران از چشم پر کار تو ماند
دل ز مردم بردن و خود را به خواب انداختن
قطره ناچیز را دریای گوهر کردن است
سر چو شبنم در کنار آفتاب انداختن
عشرت ده روزه را عیش مخلد کردن است
مهر گل از دور بینی بر گلاب انداختن
پیش من خوشتر بود از منت آب حیات
تشنه لب خود را به دریای سراب انداختن
دانه در صحرای پر آتش پریشان کردن است
در زمین شور، گوهر چون سحاب انداختن
قلب روی اندود خود را سیم خالص کردن است
نور بر آب روان چون ماهتاب انداختن
به که صائب بر ندارد چشم از رخسار ماه
هر که نتواند نظر بر آفتاب انداختن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با نکوهش ماهتابنگری ناپختگان آغاز میشود و سپس دربارهٔ سوز عاشق و شیوهٔ دلبری چشم یار سخن میگوید. شاعر در ادامه با تمثیلهایی چون شبنم و خورشید، گلاب و گل، و باران بر شورهزار، از فنا در محبوب، دوراندیشی، بیهودگی نیکی به نااهل و ترجیح عزت نفس بر منتکشی سخن میگوید. در بیت پایانی به ماهتاب آغاز غزل بازمیگردد و میگوید کسی که تاب دیدن خورشید را ندارد، بهتر است به ماه بسنده کند.
هوش مصنوعی: تا کی باید مانند ناپختگان به ماهتاب خیره شد؟ تا کی باید این کار را کرد که چون مشتی نمک به چشم خواب پاشیدن است و خواب را از چشم میراند؟
هوش مصنوعی: هرچند در کوی عشق شکاری ناپختهتر از من نیست، سینهٔ من چنان گرم است که میتوان در آن کباب پخت.
هوش مصنوعی: چشمم چنان از خوابهای آشفته ترسیده است که حتی نمیتوانم به چشم نیمخواب و خمار یار نگاه کنم.
هوش مصنوعی: هر کس بتواند در پاییز شراب بیندازد و نیندازد، به بهار آیندهٔ خود ستم کرده است؛ زیرا شرابِ انداخته در پاییز، شادی بهار را فراهم میکند.
هوش مصنوعی: در میان زیبارویان، این شیوه که دل مردم را ببری و خود را به خواب بزنی، تنها از چشم فریبکار تو به یادگار مانده است.
هوش مصنوعی: مانند شبنم سر در دامن خورشید نهادن و خود را فدای او کردن، قطرهٔ ناچیز را به دریای پر گوهر بدل میکند؛ یعنی فنا در محبوب مایهٔ عظمت است.
هوش مصنوعی: اگر کسی با دوراندیشی، مهر گل را بر گلاب بزند و آن را نگه دارد، خوشی دهروزهٔ گل را به عیشی جاودان بدل کرده است.
هوش مصنوعی: به نظر من، با لب تشنه خود را به دریای سراب انداختن خوشتر از آن است که منت آب حیات را بکشم.
هوش مصنوعی: گوهر افشاندن بر زمین شورهزار، مانند ابری که باران میبارد، چون پاشیدن دانه در صحرای آتشگرفته بیهوده است؛ یعنی نیکی به نااهل ضایع میشود.
هوش مصنوعی: اگر مانند ماهتاب بر آب روان نور بیفشانی، سکهٔ قلبِ روکششدهٔ خود را به سیم خالص بدل کردهای؛ یعنی بخشش و نورافشانی، ناخالصی وجود را پاک میکند.
هوش مصنوعی: ای صائب، هر کس تاب نگاه کردن به خورشید را ندارد، بهتر است چشم از چهرهٔ ماه برندارد؛ یعنی کسی که به حقیقت برتر دست نمییابد، به جلوهٔ فروتر آن بسنده کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.