جا در سیاه خانه سودا گرفته ایم
از دست لاله دامن صحرا گرفته ایم
آسان به چنگ ما نفتاده است شمع طور
صد دست، پنجه باید بیضا گرفته ایم
از همت بلند که عمرش دراز باد
دام مگس فکنده و عنقا گرفته ایم
انصاف نیست راندن ما از حریم وصل
پیش از سپند آمده و جا گرفته ایم
از ما زبان خامه تکلیف کوته است
خط امان ز ساغر صهبا گرفته ایم
دیوانه ایم لیک نظر بند نیستیم
پیش ز گردباد به صحرا گرفته ایم
تار کفن به زخم زبان بخیه می زند
سوزن عبث ز دست مسیحا گرفته ایم
دیوانگی علاج ندارد و گرنه ما
روغن ز ریگ آتش سودا گرفته ایم
صد نیزه موج خون ز سرما گذشته است
تا مصرعی ز عالم بالا گرفته ایم
صائب به زور جذبه طبع بلند خویش
خورشید را ز دست مسیحا گرفته ایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دیوانگی و سودای خود و از دستاوردهای بزرگی سخن میگوید که با همت و رنج بسیار به دست آورده است: نور طور، شکار سیمرغ و جای گرفتن در حریم وصال. او جنون خود را آزاد و بیدرمان میداند و یادآور میشود که هر مصرع بلندش به بهای خون فراوان از عالم بالا رسیده است. در پایان، طبع بلند خود را چنان نیرومند میخواند که خورشید را از دست مسیح ربوده است.
هوش مصنوعی: در خیمهٔ سیاه سودا و جنون خانه گرفتهایم. به سبب لاله، که داغ سیاهش همانند داغ دل ماست، به دامن صحرا پناه بردهایم.
هوش مصنوعی: نور و شعلهٔ کوه طور آسان به دست ما نیفتاده است. صد بار با دست سپید و معجزهگر موسی پنجه درافکندهایم تا آن را به دست آوردهایم.
هوش مصنوعی: به برکت همت بلند، که عمرش دراز باد، تنها دامی برای مگس گستردهایم و با همان سیمرغ را شکار کردهایم؛ یعنی با وسیلهٔ ناچیز به مقصود بزرگ رسیدهایم.
هوش مصنوعی: انصاف نیست که ما را از حریم وصال برانند. ما پیش از اسپند، که در مجلس بر آتش میریزند، به اینجا آمده و جای گرفتهایم.
هوش مصنوعی: زبان قلمی که تکالیف را مینویسد از ما کوتاه است و به ما نمیرسد، زیرا از جام شراب اماننامه گرفتهایم و مستی ما را از بازخواست ایمن کرده است.
هوش مصنوعی: دیوانهایم، اما گرفتار و دربند نیستیم. پیش از گردباد راه صحرا را در پیش گرفتهایم و از او آزادتر و پیشروتریم.
هوش مصنوعی: زخم زبان را فقط تار کفن میدوزد و تنها مرگ آن را درمان میکند. بیهوده سوزن را از دست مسیح گرفتهایم و با آن کاری از پیش نمیرود.
هوش مصنوعی: دیوانگی درمانی ندارد، وگرنه ما کار ناممکن را کردهایم: از ریگ آتشین سودا روغن گرفتهایم.
هوش مصنوعی: موج خون به بلندی صد نیزه از سر ما گذشته است تا توانستهایم مصرعی از عالم بالا به الهام دریافت کنیم.
هوش مصنوعی: صائب میگوید: با نیروی کشش طبع بلند خود، خورشید را از دست مسیح، که در آسمان چهارم همنشین اوست، گرفتهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.