خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایم
در خارزار بر ورق گل نشسته ایم
از انفعال،خار بیابان وحشتیم
چون خار اگر چه در قدم گل نشسته ایم
زیر سپهر پای به دامن کشیده ایم
در فصل نوبهار ته پل نشسته ایم
چون نوبهار جلوه ما یک دو هفته است
بر دامن گل و پر بلبل نشسته ایم
چون شبنم گداخته بر روی دست گل
آماده هزار تزلزل نشسته ایم
از شرم ناکسی جگر خویش می خوریم
بر شاخ گل اگر چه چو بلبل نشسته ایم
از چشم نرم خلق ز بس زخم خورده ایم
بر روی برگ گل به تأمل نشسته ایم
صائب ز فکر زلف پریشان آن نگار
آشفته تر ز طره سنبل نشسته ایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل حال خود را در میان زیباییها وصف میکند: هرچند در کنار گل و بهار نشسته، از شرم و بیارزشی و گوشهگیری خود را خار و غریب میبیند. ناپایداری جلوه و هستی خود را به بهار کوتاه و شبنم لرزان بر گل مانند میکند و از زخم نگاههای فریبندهٔ مردم شکایت دارد. در پایان، آشفتگی خود را به اندیشهٔ زلف پریشان معشوق نسبت میدهد.
هوش مصنوعی: زیر شمشیر بیاعتنایی معشوق با لبخند نشستهایم؛ این رنج را چنان خوش میداریم که گویی در میان خارستان بر برگ گل نشستهایم.
هوش مصنوعی: هرچند مانند خار در پای گل جای گرفتهایم، از شرمساری خود را خار بیابانِ وحشت و تنهایی میدانیم و با همنشینی گل احساس بیگانگی میکنیم.
هوش مصنوعی: زیر این آسمان پا به دامن کشیده و گوشهگیر شدهایم؛ مانند کسی که در فصل بهار، که هنگام گردش و تماشاست، زیر پل پنهان نشسته باشد.
هوش مصنوعی: جلوه و رونق ما مانند بهار تنها یکی دو هفته دوام دارد؛ همچون گل و پر بلبل که زیباییشان زودگذر است، ما نیز بر این زیبایی ناپایدار نشستهایم.
هوش مصنوعی: مانند شبنمی که بر روی گل آب شده است، هر لحظه آمادهٔ لرزیدن و فروافتادن و نابودی هستیم.
هوش مصنوعی: اگرچه مانند بلبل بر شاخ گل جای داریم، از شرم بیارزشی و ناشایستگی خود، خون دل میخوریم و غصه میخوریم.
هوش مصنوعی: از نگاه نرم و ظاهراً مهربان مردم آنقدر زخم خوردهایم که حتی بر برگ نرم گل هم با احتیاط و درنگ مینشینیم.
هوش مصنوعی: صائب، از اندیشهٔ زلف پریشان آن معشوق زیبا، از گیسوی سنبل هم آشفتهتر و پریشانتر شدهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما در کنار سبزه و سنبل نشستهایم
شبنم نهایم و بر ورق گل نشستهایم
برخیز گو بعربده صد فوج غم که ما
آمادهٔ هزار تنزل نشستهایم
زاغ از کجا و نغمه کجا شرم ما بدار
[...]
طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایم
در راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
بالین ز تیغ کرده و آسوده خفته ایم
بر موج تکیه کرده و غافل نشسته ایم
موج وحباب تاج و کمر از محیط یافت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.