گنجور

غزل شمارهٔ ۵۶۳۲

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

جانب باده گلرنگ فرو نگذارم

چند ترسانیم که از آتش دوزخ واعظ؟

من به این () دست سبو نگذارم

ادب بلبل اگر خاره ره من نشود

در دل غنچه گل، رنگ ز بو نگذارم

بهتر آن است که بر تشنه لبی صبر کنم

خال تبخال به طرف لب جو نگذارم

آه من از جگر سر خزان می خیزد

برحذر باش به گلزار تو رو نگذارم

با تیمم که ز نقش قدم او باشد

کرده ام نذر نمازی به وضو نگذارم

دل من آب ز سرچشمه سوزن نخورد

کار زخم جگر خود به رفو نگذارم

گر چه در حلقه ز نار مقیم صائب

طرف سلسله سبحه فرو نگذارم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

شهرام بنازاده نوشته:

کسی میداند کلمه جا آفتاده بیت دوم چیست؟

👆☹

محسن.۲ نوشته:

چند ترسانیم که از آتش دوزخ واعظ؟
من به این () دست سبو نگذارم
در بیت اول ” که “ اضافه می نماید.بیت دوم را هم بنده از خودم تصحیح می کنم
چند ترسانیم از آتش دوزخ واعظ؟
من به این واهمه از دست سبو نگذارم

👆☹

محسن.۲ نوشته:

ادب بلبل اگر” خارِ “ ره من نشود

آه من از جگر ”سرد “ خزان می خیزد

گر چه در حلقه ”زنار مقیمی‌“ صائب

👆☹

کانال رسمی گنجور در تلگرام